سير و سلوك (منزله دوم: توبه) (فارسى) — الصفحة ٩٨

3 . مطالعه ، تفكّر و تكرار آيات مربوط به توبه

را به توبه و بازگشت به سوى پروردگار متعال تشويق مىكند .

اگر انسان بداند كه هنگام توبه ، خداوند به او سلام مىكند و از روى رحمت خويش او را مىآمرزد ، بعيد است اقدام به توبه ننمايد :

وَ إِذا جاءَكَ الَّذينَ يُؤْمِنُونَ بِآياتِنا فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلي نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءاً بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رحيم « 1 »

محبّت خداوند به بندهء توّاب ، نعمت بزرگ ديگرى است كه دانستن آن ، بندهء گنه‌كار را به توبه وادار مىكند :

انِّ اللهَ يُحبُّ التِّوّابينَ وَ يُحبُّ الْمُتَطَهَّرين « 2 »

اين حقيقت در روايات شريف اهل بيت ( ع ) نيز جايگاه ويژه‌اى دارد :

« إِذَا تَابَ الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ تَوْبَةً نَصُوحاً أَحَبَّهُ اللَّهُ » « 3 »

در اين زمينه ، آيات و روايات متعدّدى وجود دارد كه انسان مىتواند با مطالعه و درك مفاهيم آن‌ها ، به حالت توبه دست يابد و منزل توبه را پشت سر گذارد . فصل مشترك آيات شريفى كه پيرامون اين موضوع نازل شده است و نيز رواياتى كه در اين زمينه وجود دارد ، اين است كه خداوند متعال ، همهء گناهان انسان را پس از

توبه ، مىآمرزد ، هرچند گناهان او بزرگ و فراوان باشد . و از بازگشت بندهء گناهكار بسيار خوشحال مىشود . در برخى موارد نيز بيان شده است كه خداوند ، درهاى رحمت خويش را به سوى بندهء توبه‌كننده مىگشايد :

( 1 ) . انعام / 54 ( 2 ) . بقره / 222 ( 3 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 436