سير و سلوك (منزله دوم: توبه) (فارسى) — الصفحة ٨٧

خوف و رجاء

همچنين كسى كه خوف در دل نداشته باشد ، مصداق اين سخن خداوند است :

فَأَمَّا مَنْ طَغي ، وَ آثَرَ الْحَياةَ الدُّنْيا ، فَإِنَّ الْجَحيمَ هِيَ الْمَأْوي « 1 »

اما آنكه طغيان كرد و زندگى دنيا را ترجيح داد ، پس همانا دوزخ جايگاه اوست .

اميرمؤمنان على ( ع ) نيز مىفرمايند :

« يَا بُنَيَّ خَفِ اللَّهَ خَوْفاً أَنَّكَ لَوْ أَتَيْتَهُ بِحَسَنَاتِ أَهْلِ الْأَرْضِ لَمْ يَقْبَلْهَا مِنْكَ وَ ارْجُ اللَّهَ رَجَاءً أَنَّكَ لَوْ أَتَيْتَهُ بِسَيِّئَاتِ أَهْلِ الْأَرْضِ غَفَرَهَا لَكَ » « 2 »

اى پسرم از خدا چنان بترس كه اگر حسنات اهل زمين را بياورى ، از تو نپذيرد و چنان به او اميدوار باش كه اگر گناهان اهل زمين را داشته باشى ، تو را بيامرزد .

( 1 ) . نازعات / 39 - 37 ( 2 ) . بحارالأنوار ، ج 67 ، ص 394