سير و سلوك (منزله دوم: توبه) (فارسى) — الصفحة ٢٧

تشويق بندگان به توبه ، توسّط خداوند

را مطهّر مىداند و يه اين ترتيب ، بهترين درجه را به او عطا فرموده است :

انِّ اللهَ يُحبُّ التِّوّابينَ وَ يُحبُّ الْمُتَطَهَّرين « 1 »

خداوند توبه كاران و پاكيزگان را دوست مىدارد .

به‌وسيلهء توبه ، خداوند رحمان و رحيم ، پروندهء سياه و پر از گناه انسان را به پروندهء درخشانِ پر از حسنات مبدّل مىسازد :

إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ « 2 »

مگر كسى كه توبه كند و ايمان آورد و كار شايسته كند . پس خداوند بدىهايشان را به نيكىها تبديل مىكند .

افزون بر اين ، گناه هرچه بزرگ و فراوان باشد ، رحمت و عفو خداوند از آن بزرگ‌تر است و خدا وعده داده است كه همهء گناهان را مىبخشد :

قُلْ ياعِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلي أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ « 3 »

بگو : اى بندگان من كه بر خويشتن زياده‌روى روا داشته‌ايد ، از رحمت خدا نوميد نشويد . در حقيقت ، خدا همهء گناهان را مىآمرزد ، كه او خود آمرزنده مهربان است .

نكتهء ظريف ديگرى كه در بحث توبه وجود دارد و حاكى از شدّت شوق و رغبت حق‌تعالى نسبت به توبهء بندگان است ، اينكه در هر توبهء بنده ، دو توبه از خداوند تبارك و تعالى وجود دارد . استاد بزرگوار ما علامهء طباطبايى ( رحمةالله ) جملهء اميدوار

( 1 ) . بقره / 222 ( 2 ) . فرقان / 70 ( 3 ) . زمر / 53