سير و سلوك (منزله دوم: توبه) (فارسى) — الصفحة ٢٦١

5 ) توبه ، براى انجام وظيفه

5 ) توبه ، براى انجام وظيفه

5 ) توبه ، براى انجام وظيفه

اهل بيت عصمت و طهارت ( ع ) ، تجسّم بارز وظيفه‌شناسى و تكليف‌مدارى هستند . سيرهء زندگانى آن بزرگواران حاكى از آن است كه شناخت وظيفه و عمل كردن به وظيفه را در سرلوحهء اعمال و رفتار خويش قرار داده و بيش از حدّ تصوّر براى آن اهميت قائل بوده‌اند .

اگر امام حسن مجتبى ( ع ) ، حاضر مىشوند با معاويه صلح كنند ، بر مبناى همين تكليف مدارى و وظيفه‌شناسى است ؛ چنان‌كه قيام و شهادت حضرت سيدالشّهداء ( ع ) ، از وظيفه شناسى و تكليف‌مدارى آن امام بزرگوار سرچشمه مىگيرد . و اگر هريك از اين دو امام ، به جاى ديگرى بودند ، به انجام همان وظيفه‌اى مىپرداختند كه آن امام پرداخته است . پيامبراكرم ( ص ) فرمودند :

« الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ إمَامَانِ قَامَا أوْ قَعَدَا » « 1 »

حسن و حسين ( ع ) هر دو امامند ، يكى وظيفه دارد صلح كند و در خانه بنشيند و ديگرى وظيفه دارد قيام كند و حماسهء كربلا را به وجود بياورد .

در خصوص توبه نيز مىتوان گفت : اهل بيت ( ع ) ، بر اساس امر عمومى خداوند متعال براى توبهء بندگان ، توبه را وظيفهء خود مىدانند و براى اطاعت امر پروردگار توبه مىكنند . خداوند متعال در آياتى از قرآن كريم ، صريحاً به بندگان خود دستور مىدهد كه توبه كنند :

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَي اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً « 2 »

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، به‌سوى خدا توبه كنيد ، توبه‌اى خالص .

( 1 ) . الإرشاد ، ج 2 ، ص 30 ( 2 ) . تحريم / 8