سير و سلوك (منزله دوم: توبه) (فارسى) — الصفحة ٢٢٩

2 ) گناهان اجتماعى

وى را بر طرف سازند و كوتاهى در اين امر ، نياز به توبه دارد . وجود فقير در جامعه ، ناشى از رواج اتراف ، تبذير ، اسراف و تجمّل‌گرايى در آن جامعه است . قرآن‌كريم به كسانى كه پول اضافهء خود را وقتى نياز ندارند ، جمع مىكنند و به ديگران ، انفاق نمىكنند ، وعدهء عذاب داده است :

وَ الَّذينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ وَ لا يُنْفِقُونَها في سَبيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَليمٍ « 1 »

و كسانى كه زر و سيم را گنجينه مىكنند و آن را در راه خدا هزينه نمىكنند ، ايشان را از عذابى دردناك بشارت ده .

راه‌كار رهايى از چنين عذابى ، توبه به درگاه الهى و انفاق مبالغى است كه صرف تجمّلات و تشريفات مىشود .

اعراض از نماز جماعت و اهميت ندادن به مسجد و جلسات مذهبى ، گناه ديگرى است كه توبهء همگانى مىطلبد . مسلمان واقعى بايد در وقت نماز ، در

مسجد حضور داشته باشد و نماز را به جماعت به جا آورد . خلوت بودن مساجد هنگام نماز اوّل وقت و پر جمعيت بودن خيابان‌ها ، مراكز تفريحى و سينماها در آن زمان ، حاكى از آن است كه جامعه مقيد به نماز نيست و عدم تقيد به نماز ، عقوبت ، به همراه دارد و توبه را واجب مىكند :

فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ ، الَّذينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ « 2 »

واى بر كسى كه در وقت نماز ، غافل از نماز است .

( 1 ) . توبه / 34 ( 2 ) . ماعون / 5 - 4