سير و سلوك (منزله دوم: توبه) (فارسى) — الصفحة ٢١٧
1 ) گناهان اعضاء و جوارح
قرآن كريم به صراحت ، غيبت را خوردن گوشت برادر مرده مىداند :
وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحيمٌ « 1 »
و از يكديگر غيبت ننماييد ، آيا يكى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده خود را بخورد ؟ بىگمان آن را ناخوش و ناپسند مىداريد . و از خداى پروا كنيد ، كه خدا توبه‌پذير و مهربان است .
همچنين روايات متعدّد و تكان دهنده‌اى در مذمّت غيبت ، وجود دارد « 2 » كه در اين نوشتار ، صرفاً به بيان يك روايت كه از قول مبارك پيامبراكرم ( ص ) ، أميرالمؤمنين ( ع ) و امام حسين ( ع ) و امام زين‌العابدين ( ع ) ، نقل شده است ، بسنده مىكنيم :
« اجْتَنِبِ الْغِيبَةَ فَإِنَّهَا إِدَامُ كِلَابِ النَّار » « 3 »
از غيبت اجتناب كن كه آن خوراك سگ‌هاى جهنّم است .
استاد بزرگوار ما حضرت امام خمينى ( قدس سره ) ، در موارد متعدّدى در دروس و بيانات اخلاقى خود ، ما را از غيبت بر حذر مىداشتند و به روايتى كه بيان شد اشاره مىكردند و در شرح آن مىفرمودند : از آن‌جا كه قرآن كريم ، غيبت را مرده خورى مىداند ، تجسّم عمل غيبت در قيامت نيز گوشت متعفّن و مُردار است و تجسّم هويت و شخصيت غيبت‌كننده نيز در آخرت ، حيوانى نظير سگ است كه خوى درندگى دارد ؛ زيرا كسى كه غيبت مىكند ، به شخصيت ديگران حمله كرده و
آبروى اشخاص را مىدرد . از اين‌رو اين روايت شريف مىفرمايد : در قيامت ، خوراك كسى كه با غيبت ، خود را به‌صورت سگ درآورده ، گوشت‌هاى مردار و گنديده‌اى
( 1 ) . حجرات / 12 ( 2 ) . ر . ك : الكافى ، ج 2 ، صص 358 - 356 ؛ بحارالانوار ، ج 72 ، صص 263 - 220 ، باب 66 و . . . ( 3 ) . الأمالىللصدوق ، ص 209