سير و سلوك (منزله دوم: توبه) (فارسى) — الصفحة ٢١٦
1 ) گناهان اعضاء و جوارح
1 ) گناهان اعضاء و جوارح
1 ) گناهان اعضاء و جوارح
در بين گناهانى كه توسّط اعضاى بدن انسان انجام مىشود ، گناهان زبان ، گوش و چشم ، مورد غفلت بيشترى واقع شده و همچنين بيش از گناهان ساير اعضاء توجيه مىشود .
بسيارى از مردم به واسطهء زبان خويش به جهنّم مىروند و از اين جهت ، پرهيز از گناهان زبانى و نيز توبه از آن گناهان ، مورد تأكيد فراوان تعاليم دينى واقع شده است .
دروغ يا فريب ديگران ، به هر نحوى كه باشد ، ايمان انسان را سلب مىكند و حرام است ؛ به خصوص دروغ مفسده‌آميز كه روابط بين دو يا چند مسلمان را تيره كند ، يا آبروى كسى را ببرد يا كسى را در خطر اندازد ، گناه بزرگى محسوب مىشود :
إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ « 1 »
تنها كسانى دروغ‌پردازى مىكنند كه به آيات خدا ايمان ندارند .
حتّى « توريه » كه برخى به غلط تصوّر مىكنند دروغ نيست ، تفاوتى با دروغ ندارد . نظير اين‌كه مرد در خانه است ولى همسر او مىگويد : « آقا در خانه نيست » و در ذهنِ خود ، امام زمان ( ع ) را اراده مىكند .
در خصوص غيبت نيز توجيهات فراوانى وجود دارد . به طور كلّى ، غيبت يعنى اين‌كه انسان عيب كسى را در غياب او با گفتار يا اشاره يا نوشتن يا نظاير آن ، به ديگران منتقل كند . خواه آن شخص راضى باشد يا نه و خواه آن عيب پوشيده باشد
يا نه ، و در هر صورت گناه چنين عملى بزرگ است .
( 1 ) . نحل / 105