سير و سلوك (منزله دوم: توبه) (فارسى) — الصفحة ٢٠٥
مرتبة سوّم
بنابراين بسيار نيكو است كه آدمى گناه ديگران را ببخشد و از حقّ خود بگذرد . در اين صورت پروردگار متعال نيز علاوه بر اينكه جبران حقّ او را مىكند ، او را مىآمرزد .
حضرت زين‌العابدين امام سجّاد ( ع ) در روايت مفصّلى از قول پدر گرامى خود ، امام حسين ( ع ) ، و آن حضرت از قول مبارك اميرالمؤمنين على ( ع ) ، به تشريح روز رستاخيز و دشوارىهاى آن روز پرداخته و فرمودند : خداوند متعال در آن روز خطاب
به بندگانى كه در گردنهء محشر ازدحام كرده‌اند ، مىفرمايد :
« أَنَا الْوَهَّابُ إِنْ أَحْبَبْتُمْ أَنْ تَوَاهَبُوا فَتَوَاهَبُوا وَ إِنْ لَمْ تَوَاهَبُوا أَخَذْتُ لَكُمْ بِمَظَالِمِكُمْ »
منم بخشايش‌گر ، اينك اگر خواهيد يك‌ديگر را ببخشيد و گرنه حقّ شما را بگيرم ؟
در اين هنگام شاد مىگردند و برخى از آنان حقّ و طلب خود را مىبخشند . آنگاه خداوند متعال به فرشته‌اى كه نگهبان قصرهاى بهشتى است ، دستور مىدهد كه پاداش عفوكنندگان را هويدا سازد .
« فَيَأْمُرُهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ يُطْلِعَ مِنَ الْفِرْدَوْسِ قَصْراً مِنْ فِضَّةٍ بِمَا فِيهِ مِنَ الْأَبْنِيَةِ وَ الْخَدَمِ »
دستور دهد قصرى را از ( قصرهاى ) نقره با تمام ساختمان‌ها و خدمت‌كارانى كه در آن هستند به مردم نشان دهد .
وقتى قصرى بسيار جذاب و زيبا و خدمت‌كاران زيبارو براى مردم نمايان مىشود ، آرزوى برخوردارى از آن قصر را در دل مىنمايند . پس خداوند سبحان مىفرمايد :