سير و سلوك (منزله دوم: توبه) (فارسى) — الصفحة ١٤٩

5 ) محو تجسّم عمل

در حقيقت ، زندگى سالم يا ناسالمى كه آدمى در قيامت با آن مواجه است ، بروز و ظهور اعمال او و به بيان دقيق‌تر « تجسّم عمل » او در اين دنياست ؛ چنان‌كه قرآن كريم مىفرمايد :

وَ لَو أَنَّ اهْلَ الْقُري امَنُوا وَ اتَّقَوا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْارْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَاخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ « 1 »

« اگر اهل شهرها ايمان مىآوردند و تقوا پيشه مىكردند بركات آسمان و زمين را بر آنها مىگشوديم ولى ( آنها حقّ را ) تكذيب كردند ، ما هم آنان را به كيفر اعمالشان مجازات كرديم »

نظير اين آيهء شريفه و آيه‌اى كه در پى مىآيد ، در قرآن كريم بسيار است . در اين‌گونه آيات ، بركات و بلايا همان اعمال انسان معرّفى مىشود :

وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كانَتْ امِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتيها رِزْقُها رَغَداً مِنْ كُلِّ مَكانٍ فَكَفَرَتْ بِانْعُمِ اللَّهِ فَاذاقَهَا اللَّهُ لِباسَ الْجُوعِ وَ الْخَوفِ بِما

كانُوا يَصْنَعُونَ « 2 »

خداوند منطقه‌اى را مثل زده است كه امن و امان بود و روزى ( اهل ) آن منطقه از هر سو مىرسيد امّا نعمتهاى خدا را ناسپاسى كردند و خداوند به خاطر اعمالى كه انجام مىدادند لباس گرسنگى و ترس را بر اندامشان پوشانيد .

از مكافات عمل غافل مشو * گندم از گندم برويد جو زجو

شكل دوّم « تجسّم عمل » مربوط به آخرت است ؛ به اين معنى كه اعمال هر انسانى ، داراى يك صورت ملكوتى است و همه‌جا او را همراهى مىكند . اعمال

( 1 ) . اعراف / 96 ( 2 ) . نحل / 112