سير و سلوك (منزله دوم: توبه) (فارسى) — الصفحة ١٢٩

10 . توجّه به حضور در محضر خداوند ، اهل بيت ( ع ) و ملائكهء الهى

آيهء شريفهء ديگرى مىفرمايد : خداوند بين انسان و قلب او حايل مىشود و در واقع از او به خودش نزديك‌تر است :

أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِه « 1 »

پس خدا بر همه‌جا و همه‌كس تسلّط دارد . بر دل انسان‌ها نيز تسلّط وجودى دارد و هرچه در دل مىپرورانند ، مىداند .

يار نزديك‌تر از من به من است * وين عجب بين كه من از وى دورم

سالك بايد به حضور خويش در محضر حق‌تعالى توجّه دائمى داشته باشد و همواره و در هر حال در نظر داشته باشد كه خداى تعالى او را مىبيند ، افكار و پندارهاى او را مىداند و بر خطورات پنهانى و قلبى وى نيز واقف است :

يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ ما تُخْفِي الصُّدُور « 2 »

او چشم‌هاى خيانتكار و آنچه را كه سينه‌ها پنهان مىكنند مىداند .

اگر اين توجّه دائمى شود ، اوّلًا : از خداوند و دستورات او فاصله نمىگيرد ، و ثانياً : اگر غفلتى رخ داد و فاصله‌اى ايجاد شد ، مسير بازگشت فراروى او گشوده مىشود و به حالت توبه دست خواهد يافت .

توجّه ديگرى كه براى رسيدن به حالت توبه و دوام و بقاء آن مؤثّر است ، توجّه به حضور در محضر اهل‌بيت ( ع ) مىباشد . قرآن شريف مىفرمايد :

قُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَي اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ سَتُرَدُّونَ إِلى عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُون « 3 »

( 1 ) . انفال / 24 ( 2 ) . غافر / 19 ( 3 ) . توبه / 105