احكام حج (فارسى) — الصفحة ٧١

4 - وصيّت امام صادق عليه السلام به حاجيان

و فروتنى بر تن كن .

و با احرام بستن ، هر چيز را كه تو را از ياد خدا باز مىدارد و مانع از فرمانبرى تو مىشود بر خود حرام كن .

ولبّيك بگو ، به مفهوم پاسخ زلال و بىشائبه به خداوند در فراخواندن تو به سوى او با چنگ زدن به عروة الوثقى .

و با قلبت به همراه فرشتگان پيرامون عرش الهى طواف كن ، همچنانكه به همراه مسلمانان با پيكرت پيرامون بيت اللَّه الحرام طواف مىكنى .

و از هوى و هوست و تمامى نيرو و قوّتت به شتاب گريز كن .

و از غفلت و لغزشهايت با خارج شدن به سوى منى ، خارج شو ، و چيزى را تمنّا مكن كه بر تو روا نيست و سزاوار آن نيستى .

و در عرفات به خطايت اعتراف كن و با وحدانيّت خدا پيمانت را با او تجديد گردان .

و در مزدلفه به خدا تقرّب جوى و از او بپرهيز و با بالا رفتن از كوه ، روحت را به عالم بالا فراكش .

و حنجره هوى و هوس و آز را هنگام قربانى كردن ذبح كن .

و شهوت و خساست و پستى و كارهاى نكوهيده را هنگام رمى جمرات ، رمى كن .

و عيوب ظاهرى و باطنى را با تراشيدن سر خود ، از خود دور كن .

و با وارد شدن به حرم ، به امان الهى و حمايت و پوشش و حفظ كبريائى در آى ، و با پاى برهنه براى بزرگداشت صاحب خانه و شناخت جلال و كبرياى او بيت اللَّه را زيارت كن .

و حجرالاسود را لمس كن تا خشنودى خود را از قسمت او ، و فروتنى خويش را از عظمت او نشان دهى ، و با طواف وداع جز او را رها كن .