احكام حج (فارسى) — الصفحة ٦٢

2 - آداب سفر

14 - مستحب‌است مؤمنان به‌ويژه در سفر حجّ مسافرشان‌را يارى رسانند .

در روايتى به نقل از امام باقر عليه السلام آمده است كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود :

« مَنْ أَعَانَ مُؤْمِناً مُسَافِراً فَرَّجَ اللَّهُ عَنْهُ ثَلَاثاً وَسَبْعِينَ كُرْبَةً ، وَأَجَارَهُ فِي الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ مِنَ الْغَمِّ وَالْهَمِّ ، وَنَفَّسَ كَرْبَهُ الْعَظِيمَ يَوْمَ يَعضُّ النَّاسُ بِأَنْفَاسِهِمْ » « 1 » .

« كسى كه مؤمن مسافرى را يارى رساند خداوند هفتاد و سه غم از او برگيرد ، و در دنيا و آخرت از غم و حُزن پناهش بخشد ، و در روزى كه مردمان پشيمان گردند ، غمى سترگ از دوششان بردارد . »

نيز مستحبّ است مؤمنان به خانواده حاجيان توجّه داشته باشند ، و آنان را زيارت كنند ، و در صورت نياز بديشان خدمت كنند .

از ابوعبداللَّه عليه السلام روايت است كه گفت : على بن الحسين عليه السلام مىفرمايد :

« مَنْ خَلَّفَ حَاجّاً فِي أَهْلِهِ وَمَالِهِ كَانَ لَهُ كَأَجْرِهِ حَتَّى كَأَنَّهُ يَسْتَلِمُ الْأَحْجَارَ » « 2 » .

« كسى كه عهده‌دار خانواده و اموال يك حاجى گردد ، همچون حاجى اجر مىبرد ، گويى كه خود شخصاً به حجّ رفته است . »

15 - مستحب‌است به‌هنگام بازگشت حاجى به‌ديار خود به‌ديدار او روند .

در حديثى از ابو عبداللَّه عليه السلام آمده است كه فرمود :

« مَنْ لَقِى حَاجّاً فَصَافَحَهُ كَانَ كَمَنْ اسْتَلَمَ الْحَجَرَ » « 3 » .

« كسى كه حاجى را ديدار كند و با او دست دهد مانند كسى است كه حجر الاسود را به دست گرفته است . »

شايسته است در ديدار حاجى شتاب شود .

( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 5 ، كتاب الحجّ ، آداب السفر إلى الحجّ ، ص 314 ، باب 46 ، حديث 1 . ( 2 ) - همان ، ص 315 ، باب 47 ، حديث 1 . ( 3 ) - همان ، ص 328 ، باب 55 ، حديث 6 .