احكام حج (فارسى) — الصفحة ٦٠
2 - آداب سفر
« اى على ، هرگاه به شهر يا روستايى رفتى به هنگام مشاهده آن اين دعا را بخوان :
خداوندا خير آن را از تو مىخواهم ، و از شرّ آن به تو پناه مىبرم ، خداوندا ما را محبوب اهالى آن گردان ، و صالحان آن را دوست ما كن . »
10 - مستحب است هم صحبتى با دوستانش را نيكو گرداند به ويژه در دو امر كه در روايات بدان تأكيد شده است :
الف - انتظار كشيدن كسى كه كارى برايش پيش آمده تا برآوردن نيازش .
از امام موسى بن جعفر روايت شده كه فرمود :
« أَمِيرَانِ وَلَيْسَا بِأَمِيرَيْنِ : صَاحِبُ الْجَنَازَةِ لَيْسَ لِمَنْ يَتْبَعُهَا أَنْ يَرْجِعَ حَتَّى يُؤْذَنَ لَهُ ، وَامْرَأَةٌ حَجَّتْ مَعَ قَوْمٍ فَاعْتَلَّتْ بِالْحَيْضِ فَلَيْسَ لَهُم‌ْأَنْ يَرْجِعُوا وَيَدَعُوهَا حَتَّى تَأْذَنَ لَهُمْ » « 1 » .
« دو نفر امير هستند كه در واقع امير نمىباشند : صاحب جنازه كه نبايد تشييع كنندگان بازگردند مگر اين كه از او اجازه بگيرند ، و زنى كه با كسانش حجّ مىگزارد و به حيض مبتلا مىشود پس آنها حق ندارند باز گردند مگر آن كه او بديشان اجازه دهد . »
ب - سخن نگفتن پيرامون اسرار سفر .
از حفص بن غياث روايت شده است كه گفت : از امام صادق عليه السلام شنيدم كه فرمود :
« لَيْسَ مِنَ الْمُرُوَّةِ أَنْ يُحَدِّثَ الرَّجُلُ بِمَا يَلْقى فِي سَفَرِهِ مِنْ خَيْرٍ أَوْ شَرٍّ » « 2 » .
« جوانمردى نيست ، فرد از خير و شرّى سخن گويد كه در سفر بدان آگاهى يافته . »
11 - مستحب است براى بازگشت از سفر شتاب كند .
از امام سجّاد عليه السلام نقل است كه فرمود :
« السَّفَرُ قِطْعَةٌ مِنْ السَّقَرِ ، فَإِذَا قَضى أَحَدُكُمْ سَفَرَهُ فَلْيُسْرِعْ الْعَوْدَ إِلى أَهْلِهِ » « 3 » .
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 8 ، كتاب الحجّ ، آداب السفر إلى الحجّ ، ص 305 ، باب 36 ، حديث 1 . ( 2 ) - همان ، ص 321 ، باب 49 ، حديث 16 . ( 3 ) - همان ، ص 330 ، باب 58 ، حديث 1 .