احكام حج (فارسى) — الصفحة ٣٨

خانهء پاكى و تسليم

پاينده بدارد .

4 - قرآن روشن مىكند كه اين خانه تنها براى پرستش خدا بنيان نهاده شده است ، و روا نيست براى او شريكى بگيريم و اين كه اين خانه بايد از پليدى شرك و پلشتى ديگر پاك گردد . خداوند مىفرمايد :

وَإِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَاهِيمَ مَكَانَ الْبَيْتِ أَن لَّاتُشْرِكْ بِي شَيْئاً وَطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْقَائِمِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ « 1 » .

« و مكان خانه را براى ابراهيم آشكار كرديم و گفتيم : هيچ چيز را شريك من مساز و خانهء مرا براى طواف كنندگان و قيام كنندگان و راكعان و ساجدان پاكيزه بدار . »

شايد در اين‌جا يكى از معانى شرك آن است كه كسى اين خانه را وسيله‌اى قرار دهد براى شالوده ريزى شخصيّت يا انديشه‌هاى خاص خويش . هرگز چنين نيست ، آن خانه خداست كه براى همهء مردم نهاده شده است تا با طواف و نماز خدايشان را پرستش كنند .

از اين آيه نيز به دست مىآيد كه خدمت حاجيان با پاك كردن خانهء خدا يا آب رساندن به ايشان و فراهم كردن موجبات راحتى آنان از مسؤوليّتهاى عهده‌داران اين خانه است ، كه كارى درخور و پسنديده به شمار مىآيد .

5 - از سياق آيه به دست مىآيد كه كارپرداز و سرپرست اين خانه ياهر پرستشگاه ديگرى بايد شخصى الهى يا پيامبر يا جانشين پيامبر يا يكى از اولياى بزرگوار خدا باشد ، و اين چنين است كه خداوند به ابراهيم نبى دستور مىدهد دعوت حجّ را آشكار سازد . خداوند مىفرمايد :

وَأَذِّن فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًا وَعَلَى كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيق « 2 » .

( 1 ) - سورهء حجّ ، آيهء 26 . ( 2 ) - همان ، آيهء 27 .