امام على (ع) پيشواى صديقين (فارسى) — الصفحة ٣٦
شيعه و حقيقت ولايت
رهايى يابد چنان كه قرآن كريم بر مهار نفس تأكيد فراوان دارد آنجا كه در سورهء حشر مىفرمايد :
( وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ )
« و هر كس كه از حرص وبخل دنيا خودرا بازدارد آنان به حقيقت رستگارانند . »
اگر اين برداشت قرآن را بر حديث شريف ، پيش گفته معطوف سازيم كه : « اى على تو وشيعيان پيروز هستيد » مسأله روشن مىگردد .
حال چگونه نفس را مهار كرد ؟
و يا به تعبير ديگرى راه گريز از محدوده تنگ دنيا ونفس اماره چگونه است و انسان چگونه آزاد گردد و به قلمرو حقيقت قدسى وعالم تكوين وارد شده تا به كمال مطلق كه همانا رسيدن به قرب ذات الهى است برسد ؟
پاسخ را مىتوان در يك كلمه خلاصه نمود و آن « ولايت » است حال در ذهن شما اين معنى تداعى مىكند كه ولايت چيست ؟ ومراد از آن چه مىباشد ؟
طرح اين سؤال كه شايد براى ما شيعيان اهل بيت بعنوان دوستداران ومحبان آنان ، عجيب باشد .
مسلمان شيعه واقعى كسى است كه خود را با واقعيتهاى همه جانبه زندگى مقايسه كند و از لحاظ ايمان ، تقوا ، ايثار ، جهاد ، داشتن اخلاق عالى و روابط سالم با افراد جامعه و ديگر مقولاتى كه شخصيت انسانى را شكل مىدهد ، با خصوصيات وكمالات آن