احكام زكات و فقه صدقات (فارسى) — الصفحة ٨٧

حديث شريف :

خدا به تو داده است ، زكاتش را بده پس اگر از تو رو برگرداند ، نزد او باز نگرد . »

6 - ابو حمزه مىگويد : از امام باقر عليه السلام پرسيدم كه زكات در چند محل بر من واجب مىشود ولى برايم ممكن نيست پرداخت كنم .

فرمود :

« اعزلها

، فإن اتّجرت بها فأنت لها ضامن ولها الربح

، وإن نويت في حال ما عزلتها من غير أن تشغلها في تجارة فليس عليك شيء

، فإنّ لم تعزلها فاتّجرت بها في جملة مالك

، فلها تقسيطها من الربح

، ولا وضيعة عليها » « 1 »

. « زكات را جدا كن و بگذار . پس اگر با آن تجارت كردى ، ضامن هستى و همهء سود هم از مال زكات است ، و اگر هنگاميكه جدا كردى نيّت زكات نمودى بدون اينكه آن را به تجارت بيندازى ، چيزى بر تو نيست ، و اگر اصلًا جدا نكردى و در ضمن بقيّهء اموالت با آن تجارت كردى ، به نسبت مال زكات ، سود به آن تعلّق مىگيرد امّا خسارت و زيان بر آن نيست . »

7 - امام صادق عليه السلام فرمود :

« كان رسول اللَّه صلى الله عليه و آله يقسِّم صدقة أهل البوادى في أهل البوادي

، وصدقة أهل الحضر في أهل الحضر » « 2 »

. « پيامبر خدا صلى الله عليه و آله زكات اهل باديه و صحرانشين را در ميان خود آنها و زكات اهالى شهر را هم در ميان خود آنها تقسيم مىكرد . »

8 - از امام صادق عليه السلام سؤال شد دربارهء شخصى كه به او زكات داده

( 1 ) - وسائل الشيعه ، كتاب‌الزكاة ، باب 52 ، ابواب‌المستحقّين للزكاة ، ص 214 ، حديث 3 . ( 2 ) - همان ، باب 38 ، ص 197 ، حديث 2 .