احكام زكات و فقه صدقات (فارسى) — الصفحة ٨٠
اوّل - ايمان :
است ؟ فرمود :
« إنّما الصدقة الواجبة على الناس لا تحلّ لنا
، فأمّا غير ذلك فليس به بأس
، ولو كان كذلك ما استطاعوا أن يخرجوا إلى مكّة
، هذه المياه عامّتها صدقة » « 1 »
. « صدقهء واجب مردم براى ما حلال نيست ، امّا غير آن اشكال ندارد و اگر چنين مىبود ( يعنى همهء صدقات حرام مىبود ) آنان نمىتوانستند به مكّه بروند زيرا اين آبها ( ى بين مكّه و مدينه ) همگى صدقه است . »
9 - اسماعيل بن فضل هاشمى مىگويد : از امام صادق عليه السلام پرسيدم آن صدقه‌اى كه براى بنىهاشم حرام است كدام است ؟ امام فرمود :
« هي الزكاة . قلت : فتحلّ صدقة بعضهم على بعض
؟ قال : نعم » « 2 »
. « آن صدقه زكات است » . گفتم : آيا صدقهء برخى از آنها به برخى ديگر از خود آنان جايز است ؟ فرمود : بلى . »
احكام
احكام
در مستحقين زكات چهار چيز شرط است :
اوّل - ايمان :
اوّل - ايمان :
1 - به كافر زكات داده نمىشود ، چنان كه به مسلمان غير مؤمن به عقايد حقّه نيز داده نمىشود مگر از سهم « المؤلّفة قلوبهم » يا سهم « سبيل اللَّه » در هر دو مورد .
2 - دادن زكات به كودكان مؤمنين و ديوانگان آنان كه فقير هستند
( 1 ) - وسائل الشيعه ، كتاب‌الزكاة ، باب 31 ، ابواب‌المستحقّين للزكاة ، ص 189 ، حديث 3 . ( 2 ) - همان ، باب 32 ، ص 190 ، حديث 5 .