احكام زكات و فقه صدقات (فارسى) — الصفحة ١٣

مقدّمه

مقدّمه

مقدّمه

الحمد للَّه‌ربّ العالمين ، وصلّى اللَّه على محمّد وآله الطاهرين

خداوند بندگانش را به عدالت و نيكوكارى دستور داده است . عدالت آن است كه حقوق مردم را پرداخت نمايى ، امّا احسان ونيكوكارى آن است كه بيشتر از آن را بدهى يعنى سهم معيّنى از آنچه را خداوند به تو داده است انفاق نمايى . خداوند اين نوع انفاق را ، در جهت مصرف براى فقرا و بينوايان و امور عمومى جامعه ، واجب قرار داده است .

اگرهمهء مردم‌به اين وظيفهء واجب‌يعنى انفاق در راه خداعمل‌كنند ، جان و روان آنان پاك مىشود و اموال و دارائى آنان ، بركت و رشد مىيابد و هيچ فقيرى در جامعهء آنان باقى نمىماند .

اگر من و تو براى احسان و انفاق ، توفيق پيدا كنيم ، مىتوانيم بسيارى از خلأهاى اجتماعى را پر كنيم و بسيارى از مشكلات را حل نمائيم ، به علاوه اينكه روح خود را از حرص و بخل ، پاك و مال خود را از شائبه آلودگى به حقوق مردم تصفيه كرده‌ايم ، و موجبات رشد اقتصادى خود را در دنيا و پاداش نيك را در آخرت فراهم نموده‌ايم .

دراين شماره از سلسلهء « الوجيز في الفقه الاسلامي » يكى از مهمترين واجبات دينى بيان شده است كه عبارت است از فريضهء زكات ؛ همان