احكام زكات و فقه صدقات (فارسى) — الصفحة ١١٩
1 - اخلاص در انفاق :
و نابودى است اگر از آن درست نگهدارى و پاسدارى نشود و در برابر شهوت شهرت‌طلبى و مقام خواهى ، مقاومت به عمل نيايد .
شخص مؤمن درپى انفاق خود ، منّت نمىگذارد و آزار نمىرساند و از راه انفاق به اشباع شهوت شهرت‌خواهى و قدرت‌طلبى خود نمىپردازد بگونه‌اى كه بر فقير فخر بفروشد و خود را بالاتر از او بداند و به ناحقّ تكبّر و خودخواهى پيشه كند و براى خود طبقهء متمايزى در مقابل فقرا بسازد .
خداوندمتعال مىفرمايد : ( الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُونَ مَا أَنفَقُوا مَنّاً وَلَا أَذىً لَّهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ) « 1 » .
« كسانى كه اموال خود را در راه خود انفاق مىكنند ، سپس به دنبال انفاقى كه كرده‌اند ، منّت نمىگذارند و آزارى نمىرسانند . پاداش آنها نزد پروردگارشان است و نه ترسى دارند و نه غمگين مىشوند . »
سپس قرآن مجيد بر دشوار بودن اين شرط در انفاق ، تأكيد مىكند زيرا تحقّق اين شرط نياز به اين دارد كه انسان خود را در مقابل نفس امّاره كاملًا تمرين دهد و آماده كند و از شهوتهاى شيطانى به طور هميشگى جلوگيرى و پيش‌گيرى به عمل آورد .
خداوند مىفرمايد : ( قَوْلٌ مَّعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِن صَدَقَةٍ يَتْبَعُهَا أَذىً وَاللَّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ ) « 2 » .
« گفتار پسنديده ( در برابر نيازمندان ) و عفو ( و گذشت از خشونتهاى
( 1 ) - سورة بقره ، آيهء 262 . ( 2 ) - سورهء بقره ، آيهء 263 .