هدايتگران راه نور ، زندگانى امير مؤمنان امام على بن أبي طالب (ع) (فارسى) — الصفحة ٦٦
ياران پيامبر حاميان امام
به سوى آن مرد رويد و آنچه را كه از رسول خدا شنيده‌ايد ، براى او باز گوييد كه‌اين‌كار حجّت‌را محكمتر سازد و جاى عذرىبراىآنها باقى نگذارد و سبب دورى بيشتر اينان از رسول خدا صلى الله عليه و آله در روز ورود بر او مىشود ) .
جماعت رفتند و گرد منبر رسول خدا صلى الله عليه و آله حلقه زدند . آن روز ، جمعه بود . چون ابوبكر بر فراز منبر آمد مهاجران به انصار گفتند :
پيش آييد و سخن گوييد و انصار به مهاجران گفتند : شما خود ابتدا سخن گوئيد كه خداوند عزّ وجل شما را در كتاب خويش مقدمتر داشته و فرموده است :
« همانا خداوند به واسطه پيامبر از مهاجران و انصار گذشت فرمود » . « 1 »
ابان گفت : به امام صادق عليه السلام عرض كردم : اى فرزند رسول خدا ! عامه چنان كه تو اين آيه را مىخوانى ، نمىخوانند .
فرمود : پس چگونه مىخوانند ؟ ! عرض كردم : آنان مىخوانند :
« همانا خداوند از پيامبران و مهاجران و انصار درگذشت » . « 2 »
امام صادق عليه السلام فرمود : واى بر ايشان ! مگر رسول خدا چه گناهى كرده بود كه خداوند از گناه او گذشت فرمود ؟ ! بلكه خداوند به واسطهء آن‌حضرت از گناه امّتش درگذشت .
پس نخستين كسى كه از حق على عليه السلام دم‌زد ، خالدبن‌سعيد بن عاص بود و پس از وى باقى مهاجران و از پس ايشان انصار به سخن ايستادند . روايت
( 1 ) - سورهء توبه ، آيهء 117 . ( به قرائت امام صادق عليه السلام ) . ( 2 ) - همان سوره به قرائت مشهور كه مصحفهاى امروزين نيز چنين ضبط است .