ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — الصفحة ٩٨
بخش دوم - حق ، محور ايمان
خواهد بود ( زيرا او هوى و هوس خود را با نام ايمان پرستيده است ) و چنين شخصى متديّن به دين حق تلقّى نمىشود و حتّى اگر ادّعا كند كه از اهل كتاب است سزاوار جنگ مىباشد تا با حقارت جزيه بپردازد . خداوند متعال مىفرمايد :
قَاتِلُوا الَّذِينَ لَايُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الآخِرِ وَلَايُحَرِّمُونَ مَاحَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَن يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ « 1 » .
« با كسانى از اهل كتاب كه به خدا و روز قيامت ايمان نمىآورند و چيزهايى را كه خدا و پيامبرش حرام كرده است بر خود حرام نمىكنند و دين حق را نمىپذيرند جنگ كنيد ، تا آنگاه كه به دست خود در عين مذلّت جزيه بدهند . »
در اينجا ايمان در برجسته‌ترين چهره‌اش رخ مىنمايد ، زيرا ايمان حقيقى ، همان ايمانى است كه از ايمان به خدا و روز رستاخيز به ايمان به همهء پيامبران و در پيشاپيش آنها خاتم پيامبران محمّد مصطفى صلى الله عليه و آله و آخرين كتاب آسمانى يعنى قرآن كريم كشيده مىشود .
13 - امّا كافران از اهل كتاب كه ايمان را بازيچه پنداشته‌اند به يكديگر مىگويند :
وَقَالَت طَائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ آمِنُوا بِالَّذِي أُنْزِلَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوا آخِرَهُ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ « 2 » .
« طايفه‌اى از اهل كتاب گفتند : در اوّل روز به آنچه بر مؤمنان نازل شده است ايمان بياوريد و در آخر روز انكارش كنيد ، تا مگر از اعتقاد خويش باز گردند . »
14 - قرآن آنها را چنين توصيف مىكند كه از هوى و هوسشان پيروى مىكنند ، زيرا ايشان آيات الهى را تكذيب كرده‌اند ، در غير اين صورت پس چرا بايد آياتى را كه حق است تكذيب كنند ، آيا جز از اين روست كه آنها از هوى و هوس خود پيروى مىكنند . خداوند مىفرمايد :
. . . وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَالَّذِينَ لَايُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ . . . « 3 » .
( 1 ) - سورهء توبه ، آيهء 29 . ( 2 ) - سورهء آل عمران ، آيهء 72 . ( 3 ) - سورهء انعام ، آيهء 150 .