ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — الصفحة ٩٤

بخش دوم - حق ، محور ايمان

آسمانى بعدى ، تفاوت نمىگذارند و به علم بدون عمل بسنده نمىكنند ، بلكه نماز را برپا مىدارند و زكات مىپردازند . خداوند مىفرمايد :

لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِن قَبْلِكَ وَالْمُقِيمِينَ الصَّلَاةَ وَالْمُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أُؤلئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْراً عَظِيماً « 1 » .

« ولى راسخان در علم از آنها ، و آن مؤمنانى را كه به آنچه بر تو و به آنچه پيش از ت و نازل شده ايمان دارند ، نمازگزاران ، زكات دهندگان و مؤمنان به خدا و روز قيامت را اجر بزرگى خواهيم داد . »

3 - آيا ما مىتوانيم به بخشى از حق ايمان آوريم و به بخشى ديگر كفر ورزيم و همچنان مؤمن باقى بمانيم ؟

چنين چيزى پس از آمدن قرآن ممكن به نظر نمىرسد . چرا ! زيرا ايمان مستلزم برون رفت آدمى از فرومايگى هوى و هوس به عرصهء حق مىباشد ، و هنگامى كه انسان چنين توفيقى يابد ديگر چرا بايد ميان يك حق و حقّ ديگر تفاوت نهد در حالى كه ملاك يكى است و آن هم حق است ؟ اگر او ميان رويه‌هاى مختلف حق تفاوت نهد در واقع ، از سر هوى و هوس آن رويه‌ها را از يكديگر جدا كرده است ، او دراين هنگام در ادّعاى ايمان به حق صادق نخواهد بود . از همين رو خداوند مىفرمايد :

والَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَلَمْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ أُولئِكَ سَوْفَ يُؤْتِيهِمْ أُجُورَهُمْ وَكَانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً « 2 » .

« و كسانى كه به خدا و پيامبرانش ايمان آورده‌اند و ميان پيامبرانش جدايى نيفكنده‌اند پاداششان را خدا خواهد داد ، و خدا آمرزنده و مهربان است . »

4 - خداوند سبحان مىفرمايد :

قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنْزِلَ مِن قَبْلُ

( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 162 . ( 2 ) - سورهء نساء ، آيهء 152 .