ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — الصفحة ٥٦٥

هفتم - پيامبر براى مؤمنان استغفار مىكند :

خداوند مىفرمايد :

وَمَن يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً « 1 » .

« و هركه كارى ناپسند كند و يا به خود ستم روا دارد آنگاه از خدا آمرزش خواهد ، خدا را آمرزنده و مهربان خواهد يافت . »

امام صادق عليه السلام مىفرمايد :

« مؤمنى نيست كه گناهى كند مگر آن كه هفت ساعت به دو فرصت داده شود ، پس اگر استغفار كرد ، خداوند از گناه او درمىگذرد ، و اگر پس از بيست سال هم گناه خود را به خاطر آورد و طلب آمرزش كند باز خداوند از گناه او درمىگذرد ، در حالى كه كافر ، گناهش را فراموش مىكند تا فرصت استغفار از خداوند را نيابد . « 2 » »

هفتم - پيامبر براى مؤمنان استغفار مىكند :

هفتم - پيامبر براى مؤمنان استغفار مىكند :

طلب آمرزش پيامبر و جانشينان بر حق وى براى امّت ، دعايى مستجاب است ، و پيوند ولايت الهى را بين رهبرى و امّت استوارى مىبخشد ، كه اين خود يكى از ابعاد شفاعت است . در قرآن كريم مىخوانيم :

. . . وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرَوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً « 3 » .

« . . . و اگر به هنگامى كه مرتكب گناهى شدند نزد تو آمده و از خدا آمرزش خواسته بودند و پيامبر برايشان آمرزش خواسته بود خدا را توبه‌پذير و مهربان مىيافتند . »

الف - بدين ترتيب خداوند به پيامبر ، دستور استغفار براى امّتش را مىدهد و اين در سياق سخن از اخلاق كريمه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آمده ، در آنجا كه مىفرمايد :

. . . وَلَوْ كُنتَ فَظّاً غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ

( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 110 . ( 2 ) - بحارالانوار ، ج 6 ، ص 34 ، روايت 49 . ( 3 ) - سورهء نساء ، آيهء 64 .