ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — الصفحة ٥٤٨

پنجم - شرايط توبه :

اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً « 1 » .

« . . . و اگر به هنگامى كه مرتكب گناهى شده بودند نزد تو آمده بودند و از خدا آمرزش خواسته بودند و پيامبر برايشان آمرزش خواسته بود خدا را توبه‌پذير و مهربان مىيافتند . »

ج - آدمىاز توبه چنين استفاده مىكند كه خداوند ، بديهاى اورا به‌نيكى بدل مىكند و بدين سان خداوند كار او را سامان مىدهد و به زندگيش بركت مىبخشد و بزرگتر از اين ، از رضوان و خشنودىِ خداوند برخوردار مىگردد و در آستانهء لقاى خداوند جاى مىگيرد و از لذّت مناجات خداوندى كامياب مىگردد . خداوند مىفرمايد :

إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحاً فَأُولئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً * وَمَن تَابَ وَعَمِلَ صَالِحاً فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتَاباً « 2 » .

« مگر آن كسان كه توبه كنند و ايمان بياورند و كارهاى شايسته كنند و خدا گناهانشان را به نيكى بدل مىكند و خدا آمرزنده و مهربان است * و هركه توبه كند و كار شايسته كند ، به شايستگى نزد خدا باز گردد . »

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد : توبه كنندهء از گناه همچون كسى است كه اساساً گناهى نكرده است . « 3 » »

معاوية بن وهب مىگويد : از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « هرگاه بندهء مؤمن ، توبهء نصوح به جاى آورد خداوند او را دوست مىدارد و در دنيا و آخرت گناه او را مىپوشاند عرض كردم : چگونه گناه او را مىپوشاند ؟ امام عليه السلام فرمود : دو فرشتهء او را ، از گناهانى كه براى او ثبت كرده‌اند به فراموشى مىافكند و به اعضاى او وحى مىكند كه گناهان او را بپوشانيد و به اطراف زمين دستور مىدهد كه آنچه را بر تو از گناه به جاى آورده پنهان بدار و بدين ترتيب هنگامى خداوند را ملاقات مىكند كه همه چيز گواه بر آن است كه او گناهى مرتكب نشده است . « 4 » »

( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 64 . ( 2 ) - سورهء فرقان ، آيات 70 - 71 . ( 3 ) - بحارالانوار ، ج 6 ، ص 21 ، روايت 16 . ( 4 ) - بحارالانوار ، ج 6 ، ص 28 ، روايت 31 .