ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — الصفحة ٥٣٩
دوم - خداوند ، تنها توبه‌پذير :
« چه مىشد اگر فضل و رحمتى كه خدا بر شما ارزانى داشته است نمىبود ؟ و اگرنه اين بود كه خدا توبه‌پذير و حكيم است . »
پ - از آنجا كه خداوند توّاب است ، توبه را از بندگانش مىپذيرد . خداوند مىفرمايد :
وَهُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَعْفُوا عَنِ السَّيِّئَاتِ . . . « 1 » .
« و اوست كه توبهء بندگانش را مىپذيرد و از گناهان عفوشان مىكند و هرچه مىكنيد مىداند . . . »
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد : « خداوند توبهء بنده‌اش را مادامى كه نفس او به حلقومش نرسيده است مىپذيرد ، به سوى خدايتان توبه كنيد پيش از آن كه بميريد و به كارهاى پاك روى آوريد پيش از آن كه مشغول شويد ، و پيوند ميان خود و خداوند را با ياد او محكم سازيد . « 2 » »
ت - هنگامى كه مؤمن با شرايط توبه روى به درگاه خداوندى مىآورد ، آرامش توبه را در دلش مىيابد و احساس مىكند كه دلش صفاى ايمان را از نو به دست آورده است . خداوند مىفرمايد :
. . . فَاسْتَغْفَرَوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً « 3 » .
« . . . و از خدا آمرزش خواسته بودند و پيامبر برايشان آمرزش خواسته بود خدا را توبه‌پذير و مهربان مىيافتند . »
دراين زمينه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد : « توبه كننده مادامى كه اثر توبه در او ظاهر نگشته توبه نكرده است : بايد طرفهاى نزاع را خشنود كند و نماز را اعاده كند و در ميان خلق ، فروتنى ورزد و خويش را از شهوات باز دارد و با روزهء روزانه ، خويش را ضعيف گرداند و رنگش با شب زنده‌دارى به زردى گرايد و
( 1 ) - سورهء شورى ، آيهء 25 . ( 2 ) - بحارالانوار ، ج 6 ، ص 19 ، روايت 5 . ( 3 ) - سورهء نساء ، آيهء 64 .