ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — الصفحة ٥١٦
دوم - سجده ، عبادت مؤمنان :
فَاسْجُدُوا للَّهِ وَاعْبُدُوا « 1 » .
« پس خدا را سجده كنيد و او را بپرستيد . »
ب - سجده ، زبان ايمان و همسنگ ركوع است و خداوند بدان دستور داده است تا او را بزرگ بدارند و ارج نهند ، چه ، آن وسيلهء نزديكى به خداست . خداوند مىفرمايد :
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ارْكَعُوا وَاسْجُدُوا وَاعْبُدُوا رَبَّكُمْ . . . « 2 » .
« اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! ركوع و سجده كنيد و پروردگارتان را بپرستيد . . . »
ابوبصير مىگويد : امام صادق عليه السلام فرمود :
« اى ابامحمّد ! سجده را طولانى به‌جاى آور كه اين از سنّتهاى توبه كنندگان است . « 3 » »
امام رضا عليه السلام در نامه‌اى كه به مأمون نوشت مىفرمايد :
« از دين امامان عليهم السلام پاكدامنى ، پرهيزكارى ، راستگويى ، صلاح و طول سجده است . « 4 » »
پ - سجده ، وعده‌گاه بشر براى سخن گفتن با خداوند عزيز از طريق تسبيح و ستايش است . هنگامى كه ما خدا را تسبيح مىگوييم در حقيقت در پرتو قدرت و نعمتهاى او كه سزاوار حمد است به تسبيحش پرداخته‌ايم ، پس تسبيح با حمد خداوندى متحقّق مىشود .
خداوند مىفرمايد :
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُن مِّنَ السَّاجِدِينَ « 5 » .
« و پس به ستايش پروردگارت تسبيح كن و از سجده كنندگان باش . »
ما از اين سخن پروردگار وَكُن مِّنَ السَّاجِدِينَ الهام مىگيريم كه سجده در برابر
( 1 ) - سورهء نجم ، آيهء 62 . ( 2 ) - سورهء حجّ ، آيهء 77 . ( 3 ) - بحارالانوار ، ج 82 ، ص 162 ، روايت 4 . ( 4 ) - بحارالانوار ، ج 82 ، ص 162 ، روايت 5 . ( 5 ) - سورهء حجر ، آيهء 98 .