ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — الصفحة ٤٦١
ششم - آداب دعا :
عميق است . »
چ - كدام گمراهى ، از دعا به درگاه كسى كه سودى ندارد و ترك دعا از كسى كه مىشنود ژرفتر مىباشد ؟ بلكه دعاى انسان به غير خدا زيان‌آور نيز مىباشد ، چه خداوند رب العرش كه هم سود رساننده است و هم زيان رساننده ، خشم مىگيرد و ديگر پاسخى به دو نمىدهد .
خداوند مىفرمايد :
يَدْعُوا لَمَن ضَرُّهُ أَقْرَبُ مِن نَّفْعِهِ لَبِئْسَ الْمَوْلَى وَلَبِئْسَ الْعَشِيرُ « 1 » .
« او كسى را مىخواند كه زيانش از نفعش نزديكتر است ؛ چه بد مولا و ياورى و چه بد مونس و معاشرى ! »
ح - قرآن از واقعيت دعاى كافران مثالى مىآورد و مىفرمايد :
لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِ لَايَسْتَجِيبُونَ لَهُم بِشَيءٍ إِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْمَاءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهِ وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ « 2 » .
« دعوتِ حق از آنِ اوست و كسانى را كه ( مشركان ) غير از خدا مىخوانند ، ( هرگز ) به دعوت آنها پاسخ نمىگويند . آنها همچون كسى هستند كه كفهاى ( دست ) خود را به سوى آب مىگشايد تا آب به دهانش برسد . و هرگز نخواهد رسيد . و دعاى كافران ، جز در ضلالت ( گمراهى ) نيست . »
خ - اين از مهمترين محورهاى تضاد ميان پيامبران و كافران است چنان كه ابراهيم عليه السلام فرمود و قرآن كريم ، كلام او را دراين سخن پروردگار آورده است كه :
وَأَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ وَأَدْعُوا رَبِّي عَسَى أَلَّا أَكُونَ بِدُعَاءِ رَبِّي شَقِيّاً « 3 » .
« و از شما و آنچه غير خدا مىخوانيد ، كناره‌گيرى مىكنم و پروردگارم را مىخوانم و اميدوارم در خواندن پروردگارم بىپاسخ نمانم . »
آيا نمىبينيد كه چگونه حضرت ابراهيم عليه السلام خواندن غير خدا را سبب كناره‌گيرى از كافران قرار مىدهد و به صراحت بديشان اعلام مىكند كه وى تنها به درگاه خداى يكتا دعا مىكند ، زيرا خدا نسبت به او محبّت مىورزد و همچنين او اميد هر چيزى را
( 1 ) - سورهء حجّ ، آيهء 13 . ( 2 ) - سورهء رعد ، آيهء 14 . ( 3 ) - سورهء مريم ، آيهء 48 .