ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — الصفحة ٤٠٦
اوّل - شكرگزارى و به يادآوردن نعمتها :
خ - از پايگاه نعمتهاست كه دل مؤمن به سوى شناخت اسماء خداوند اوج مىگيرد . در اين سخن پروردگار تدبّر كنيد كه :
. . . كُلُوا مِن رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوا لَهُ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفُورٌ « 1 » .
« . . . از آنچه پروردگارتان به شما روزى داده است بخوريد و شكر او به جاى آوريد ثمرى خوش و پاكيزه و پروردگارى آمرزنده . »
آيا نمىبينيد كه چگونه دل آگاه انسان از رزق و روزى خداوند به نام ( غفور ) پروردگار ، ره مىبرد .
د - خداوند سبحان مىفرمايد :
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُوا للَّهِ . . . « 2 » .
« اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! از آن چيزهاى پاكيزه‌اى كه روزى شما كرده‌ايم بخوريد و سپاس خداى كنيد . . . »
ذ - تواناييهاى متنوّع بشر و پيشرفت علمى او در زمينه‌هاى گوناگون ، اقتضاى آن را دارد كه سپاس خداى را بگزارد . آنگاه كه خداوند مىفرمايد :
وَعَلَّمْنَاهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَكُمْ لِتُحْصِنَكُم مِن بَأْسِكُمْ فَهَلْ أَنتُمْ شَاكِرُونَ « 3 » .
« و به او آموختيم تا برايتان زره بسازد تا شما را به هنگام جنگيدن‌تان حفظ كند آيا شكر گزارى مىكنيد ؟ »
ر - خداوند ، گروهى از بنىاسرائيل را كه حضرت موسى براى همراهى در مناجات با خدا برگزيده بود بميراند و آنگاه آنها را دوباره زنده گردانيد تا مگر شكر خداى را به جاى آورند ( از اين آيه درمىيابيم كه شكرگزارى تنها هدف زندگى دوبارهء ايشان بود ) . خداوند مىفرمايد :
ثُمَّ بَعَثْنَاكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ « 4 » .
( 1 ) - سورهء سبأ ، آيهء 15 . ( 2 ) - سورهء بقره ، آيهء 172 . ( 3 ) - سورهء انبياء ، آيهء 80 . ( 4 ) - سورهء بقره ، آيهء 56 .