ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — الصفحة ٣٩٢
چهارم - ستايش الهى :
كنيم و به تسبيحش بپردازيم باز هم او برتر و بزرگتر و والاتر است . خداوند مىفرمايد :
وَقُلِ الْحَمْدُ للَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَلَمْ يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرَاً « 1 » .
« و بگو : ستايش براى خداوندى است كه نه فرزندى براى خود انتخاب كرده ، و نه شريكى در حكومت دارد ، و نه بخاطر ضعف و ذلّت ، ( حامى و ) سرپرستى براى اوست و او را بسيار بزرگ بشمار . »
پ - هنگام هشدار دادن به بت‌پرستان و كسانى كه سركشان و طاغوتيان را بزرگ مىشمرند و از خداى جهانيان غافل هستند ، صداى هشدار دهنده به تكبير ، بالا مىگيرد .
خداوند مىفرمايد :
يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ * قُمْ فَأَنذِرْ * وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ « 2 » .
« اى جامه در سر كشيده * برخيز و بيم ده * و پروردگارت را تكبير گوى . »
چهارم - ستايش الهى :
چهارم - ستايش الهى :
الف - حمد و ستايش از آن خداست ، زيرا او آفرينندهء جهانيان است و اوست رحمان و رحيم و اوست مالك روز رستاخيز و آفريننده و تدبير كننده و اوست روزى رسان توانا و همهء سرنوشتها روبه سوى او دارد . خداوند مىفرمايد :
الْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ « 3 » .
« سپاس خداى را كه پروردگار جهانيان است . »
ب - هنگام ذكر نعمتهاى الهى ، مؤمنان ، خداى رحمان خويش را ستايش مىكنند تا شيطان ، آنها را به اينكه مالك حقيقى آنچه در دست دارند مىباشند نفريبد ، و گمان نكنند كه اين نعمتها پيوسته در اختيار آنهاست . خداوند مىفرمايد :
( 1 ) - سورهء اسراء ، آيهء 111 . ( 2 ) - سورهء مدّثّر ، آيات 1 - 3 . ( 3 ) - سورهء فاتحه ، آيهء 2 .