ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — الصفحة ٣٨٦

اوّل - تسبيح خدا :

خداى را تسبيح مىگويد . خداوند مىفرمايد :

وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ « 1 » .

« در برابر فرمان پروردگات شكيبا باش كه تو تحت نظر مايى و هنگامى كه برخاستى به ستايش پروردگارت تسبيح گوى . »

ز - خداوند مىفرمايد :

فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ « 2 » .

« در برابر آنچه مىگويند پايدارى كن و در ستايش پروردگارت پيش از برآمدن آفتاب و پيش از غروب آن تسبيح گوى . »

بدين ترتيب شكيبايى و صبر به هنگام دشواريها و هنگام سركشىِ كافران ، همچون صبر در برابر شهوات و هوى و هوسها ، نيازمند تسبيح الهى هستند .

ژ - خداوند مىفرمايد :

فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِبْكَارِ « 3 » .

« صبر كن كه وعدهء خدا حق است و براى گناهت آمرزش بخواه و هر شامگاه و بامداد ، به ستايش پروردگارت تسبيح بگوى . »

س - هنگام رويارويى با دشمنان دين آنجا كه پيامبر و كسانى كه با او هستند به سلاح توكّل مجهّز مىشوند تسبيح خداوند به صورت عامل روحيّه ، عزم و آرامش براى آنها عمل مىكند . خداوند مىفرمايد :

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لَايَمُوتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهِ . . . « 4 » .

« و بر آن زنده‌اى كه نمىميرد توكّل كن و به ستايش او تسبيح گوى . . . »

ش - ميان تبليغ رسالت و دست‌يابى به پيروزى ، فاصله‌اى زمانى وجود دارد كه مؤمنان ، آن را با صبر و ذكر و تسبيح طى مىكنند تا سستى نيابند و غم به دل راه ندهند

( 1 ) - سورهء طور ، آيهء 48 . ( 2 ) - سورهء ق ، آيهء 39 . ( 3 ) - سورهء غافر ، آيهء 55 . ( 4 ) - سورهء فرقان ، آيهء 58 .