ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — الصفحة ٣٨٢
اوّل - تسبيح خدا :
« تا به خدا و پيامبرش ايمان بياوريد و ياريش كنيد و بزرگش داريد و خدا را صبحگاه وشامگاه تسبيح گوييد . »
پ - تسبيح خداوند ، روح ذكر الهى و جوهرهء نماز ، و درو نمايهء زارى به درگاهش مىباشد ، و برجسته‌ترين نشانهء ايمان است آنگاه كه خداوند مىفرمايد :
إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا الَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّداً وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ . . . « 1 » .
« تنها كسانى به آيات ما ايمان آورده‌اند كه چون آيات ما را بشنوند به سجده بيفتند و پروردگارشان را به پاكى بستايند . . . »
و هنگامى كه دل مؤمن با پرتوهاى درخشانى از نور معرفت ، آباد مىگردد ، جوارحش در برابر خدا فروتنى پيدا مىكنند ، دراين هنگام است كه در برابر عظمت خدا به سجده مىافتد و تسبيح گوى حمد او مىگردد .
ت - تسبيح گفتن از ويژگيهاى فرشتگان است ، زيرا خداوند مىفرمايد :
وَتَرَى الْمَلَائِكَةَ حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ . . . « 2 » .
« و فرشتگان را مىبينى كه گرد عرش خدا حلقه زده‌اند و به ستايش پروردگارشان تسبيح مىگويند . . . »
ث - در حالى كه فرشتگان ، تسبيح گوى حمد الهى هستند ، چرا بشر بايد دراين كار ، سستى ورزد ؟ خداوند مىفرمايد :
. . . وَالْمَلَائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ . . . « 3 » .
« . . . و فرشتگان به ستايش پروردگارشان تسبيح مىگويند . . . »
ج - تسبيح ملائكه براى خدايشان دليل آن است كه آنها بندگانى ارجمند هستند و ايشان را نبايد خداواره به شمار آورد و كسانى كه شفاعت آنها را در برابر خدا اميد مىبرند در حقيقت در گمراهىِ ژرفى سرمىكنند . خداوند مىفرمايد :
الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ . . . « 4 » .
( 1 ) - سورهء سجده ، آيهء 15 . ( 2 ) - سورهء زمر ، آيهء 75 . ( 3 ) - سورهء شورى ، آيهء 5 . ( 4 ) - سورهء غافر ، آيهء 7 .