ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — الصفحة ٣٤١

سوم - اميد نداشتن به لقاء اللَّه :

به آخرت است ، و كسى كه حريص بر دنيا بود معلوم مىگردد كه مؤمن نيست و به صحّت راه و درستىِ انديشهء مورد ادّعايش اعتمادى ندارد . خداوند مىفرمايد :

قُل يَا أَيُّهَا الَّذِينَ هَادُوا إِن زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِيَاءُ للَّهِ مِن دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ * وَلَا يَتَمَنَّوْنَهُ أَبَداً بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ « 1 » .

« بگو : اى قوم يهود ! اگر گمان مىكنيد كه شما دوستان خدا هستيد ، نه مردم ديگر ، پس آرزوى مرگ كنيد اگر راست مىگويد . و آنان به سبب اعمالشان كه پيش از اين مرتكب شده‌اند هرگز آرزوى مرگ نخواهد كرد و خداوند ظالمان را به خوبى مىشناسد . »

پ - خداوند مىفرمايد :

وَلَنْ يَتَمَنَّوْهُ أَبَداً بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ « 2 » .

« ولى به سبب اعمالى كه مرتكب شده‌اند هرگز آرزوى مرگ نخواهند كرد . خدا ستمكاران را به خوبى مىشناسد . »

اين معيار ، بر مسلمانان عالِم و غير عالِم ، با حديث رسيده از امام على بن محمّد عليه السلام نيز همسو است آنجا كه مىفرمايد : « به محمّد بن على بن موسى عليه السلام عرض شد : چرا اين مسلمانان ، مرگ را ناخوش مىدارند ؟ امام عليه السلام فرمود : زيرا آنها با مرگ ، آشنايى ندارند و لذا آن را ناخوش مىشمرند ، در حالى كه اگر آن را مىشناختند و از اولياء خداوند عزّ وجلّ بودند بدان عشق مىورزيدند ، و مىدانستند كه آخرت براى آنها از دنيا بهتر است .

آنگاه امام عليه السلام فرمود : اى ابا عبداللَّه ! چرا يك كودك يا يك ديوانه از خوردن دارويى كه براى جسم او خوب است و درد را از او مىزدايد اجتناب مىكند ؟ او گفت : به سبب جهلشان نسبت به فايده مندىِ دارو . پس حضرت فرمود : سوگند به خدايى كه محمّد صلى الله عليه و آله را به حق به عنوان پيامبر برگزيد هركس براى مرگ ، آن گونه كه بايد آمادگى يافت هر آينه اين براى او از دارويى كه براى بهبودى اين بيمار مفيد است ، سود رساننده‌تر خواهد بود و اگر آنها بدانند كه با مرگ به چه نعمتهايى دست مىيابند آن را آرزو مىكردند

( 1 ) - سورهء جمعه ، آيات 6 و 7 . ( 2 ) - سورهء بقره ، آيهء 95 .