ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — الصفحة ٣٣٥

بخش چهارم - لقاء اللَّه ، بر فراز تمام قلّه‌ها

بخش چهارم - لقاء اللَّه ، بر فراز تمام قلّه‌ها

بخش چهارم - لقاء اللَّه ، بر فراز تمام قلّه‌ها

ايمان به لقاى خداوند ( در آخرت ) ، محور ايمان به حقايق است ، زيرا لقاى خداوند پرده از حقيقت بشرى برمىگيرد و راز و رمزهاى آن را به منصّهء ظهور مىرساند و حجابهاى پوچى و فريب را از او برمىگيرد .

ايمان به روز جزا و لقاى خداوند سبحان در آن روز ، و همچنين ايمان به حساب ، پاداش و كيفر ، بشر را از مسئوليتش آگاه مىسازد و تقوى را در او رشد مىبخشد .

به همين سبب است كه ارزش عمل صالح با ايمان به لقاى خداوند پيوند خورده است ، خداوند مىفرمايد :

. . . فَمَن كَانَ يَرْجُوا لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحاً وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَداً « 1 » .

« . . . هركس لقاى پروردگار خويش را اميد مىبندد بايد كردارى شايسته داشته باشد و در پرستش خدايش هيچ‌كس را شريك نسازد . »

سركشى و گمراهى با يأس و نوميدى از لقاى خداوند ، پيوند دارد . خداوند مىفرمايد :

. . . فَنَذَرُ الَّذِينَ لَايَرْجُونَ لِقَاءَنَا فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ « 2 » .

« . . . پس آنان را كه به لقاى ما اميد ندارند وامىگذاريم تا در گمراهى خويش سرگردان بمانند . »

( 1 ) - سورهء كهف ، آيهء 110 . ( 2 ) - سورهء يونس ، آيهء 11 .