ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — الصفحة ٢٤٦
يازدهم - عاقبت پرهيزكاران در آخرت :
مِنْهَا تَأْكُلُونَ « 1 »
« در آن روز دوستان ، غير از پرهيزكاران ، دشمن يكديگرند * اى بندگان من ! در آن روز بيمى بر شما نيست و شما غمگين نمىشويد * آن كسانى كه به آيات ما ايمان آورده‌اند و تسليم امر ما شده‌اند * شما و جفتهايتان با شادكامى به بهشت داخل شويد * قدحهاى زرين و سبوها را در ميانشان به گردش مىآورند * در آنجاست هرچه نفس آرزو مىكند و ديده از آن لذّت ببرد . و در آنجا جاودانه خواهيد بود * اين بهشتى است كه به پاداش كارهايى كه كرده‌ايد به ميراثش مىبريد * در آنجا برايتان ميوه‌هاى بسيار هست كه از آنها مىخوريد . »
18 - احساس امنيّت از بزرگترين نعمتهاى بهشتى است ؛ امنيّت از : دشمن ، تهيدستى ، كاستى و بيمارى و امنيّت بزرگ ، همان امنيّت از مرگ است كه ترس از آن ، زندگى در دنيا را مكدّر مىسازد . لباس ابريشمىِ فاخرى كه آن را مىپوشند و همسران زيبايى كه براى آنها تدارك ديده شده و ميوه‌هاى فراوانى كه آنها طلب مىكنند ، همگى آنها را در نعمت و زندگى مطلوبى قرار مىدهد . خداوند مىفرمايد :
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ * فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ * يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُتَقَابِلِينَ * كَذلِكَ وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِينٍ * يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ * لَايَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَى وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ * فَضْلًا مِن رَبِّكَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ « 2 » .
« پرهيزكاران در جاى امنى هستند * در باغها و چشمه سارها * لباسهايى از سندس و استبرق مىپوشند و روبه روى هم مىنشينند * همچنين حورالعين را به همسريشان درآوريم * در ايمنى هر ميوه‌اى را كه بخواهند ، مىطلبند در آنجا طعم مرگ را نمىچشند ، مگر همان مرگ نخستين و آنها را خدا از عذاب جهنّم نگه‌داشته است * اين بخششى است از جانب پروردگارت و اين پيروزى بزرگى است . »
19 - بزرگترين نعمتهاى پرهيزكاران كه در پرتو آن ارج نهاده مىشوند نعمت حضور در درگاه خداوند جهانيان است . پس هرگاه دلها از شائبهء كينه پاك شود و پيكرها از نيازهاى مادى بىنياز گردند و پرده‌ها كنار روند ، عقلها تكامل مىيابند
( 1 ) - سورهء زخرف ، آيات 67 - 73 . ( 2 ) - سورهء دخان ، آيات 51 - 57 .