ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — الصفحة ٢٢١
هفتم - تقوى ، وابستگى به حق :
. . . . فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَصْلِحُوا ذَاتَ بَيْنِكُمْ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ . . . « 1 »
« . . . پس اگر از مؤمنان هستيد از خداى بترسيد و با يكديگر به آشتى زيست كنيد و از خدا و پيامبرش فرمان بريد . . . »
6 - براى آنكه جامعه ، جامعه‌اى با فضيلت ، به هم پيوسته و در راهى مستقيم باقى بماند ، بايد مؤمنان سخن صحيح و استوار را برگزينند ( كه نه در آن باطل راه داشته باشد نه ناسزا و نه تعصّب ) خداوند مىفرمايد :
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلَا سَدِيداً « 2 » .
« اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! از خدا بترسيد و سخن درست بگوييد . »
7 - از نشانه‌هاى تقوى در جامعه يكى نيز تعهّد و مسؤوليّت در قبال حدود الهى در پيوند زناشويى است كه پيشتر پيرامون آن سخن گفتيم .
8 - از ديگر نشانه‌هاى تقوى ، پرداختن به حقوق والدين است . امرى كه در نهاد حضرت مسيح ، عيسى بن مريم ، تجلّى يافته است . او كه به مادر خود آن گونه نيكى مىكرد . خداوند مىفرمايد :
وَبَرَّاً بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُن جَبَّاراً عَصِيّاً « 3 » .
« او نسبت به پدر و مادرش نيكوكار بود ؛ و جبّار ( و متكبّر ) و عصيانگر نبود . »
9 - جامعهء پرهيزكار داراى نمودى خدايى است ، زيرا پرهيزكاران شعائر و آيين‌هاى الهى را بزرگ مىدارند ( يعنى همان مظاهر ايمانى ) . خداوند مىفرمايد :
ذلِكَ وَمَن يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَى الْقُلُوبِ « 4 » .
« آرى ! كسانى كه شعاير خدا را بزرگ مىشمارند كارشان نشان پرهيزكارى دلهايشان مىباشد . »
پ - تقوى ، رفتارى متعادل
1 - تقوا در زندگى با رفتار متعادل ، تحقّق مىيابد ، پس پايبندى به حدود
( 1 ) - سورهء انفال ، آيهء 1 . ( 2 ) - سورهء احزاب ، آيهء 70 . ( 3 ) - سورهء مريم ، آيهء 13 . ( 4 ) - سورهء حجّ ، آيهء 32 .