ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — الصفحة ١٨٣

چهاردهم - تسليم در برابر آنچه نفس ، ناخوش مىدارد :

يك مؤمن بايد پيشاپيش ، پذيرش حق و تسليم در برابر آن - به رغم كراهت نفسانى - را در جان خود ، مأوى دهد . قرآن كريم از واقعيّت جنگ ، چونان آشكارترين الگو كه آدمى آن را ناخوش مىدارد براى ما مثال مىآورد ، و آن را حقّى گريز ناپذير معرفى مىكند . خداوند سبحان مىفرمايد :

كَمَا أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِن بَيْتِكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّ فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لَكَارِهُونَ « 1 » .

« آنچنان بود كه پروردگارت تو را از خانه‌ات به حق بيرون آورد حال آنكه گروهى از مؤمنان ناخشنود بودند . »

حق ، اين بار ، در تقدير الهى جلوه‌گر مىشود كه مستلزم خروج پيامبر از خانهء خويش است و مؤمن ، ناگزير است كه به اين حق ، اعتراف كند و آن ، پديده‌اى است كه عملًا تحقّق يافته است و با سنّتهاى الهى و ارادهء خداوند ، هماهنگى و همسويى دارد و اين همان محور ايمان است ، زيرا ايمان به حق ، محور ديگر ارزشهاى و الا در اسلام ، تلقّى مىشود .

2 - خداوند مىفرمايد :

وَإِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ أَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَيُرِيدُ اللَّهُ أَن يُحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَيَقْطَعَ دَابِرَ الْكَافِرِينَ « 2 » .

« و به ياد آر آنگاه را كه خدا به شما وعده داد كه يكى از آن دو گروه به دست شما افتد و دوست داشتيد كه آن گروه كه عارى از قدرت است به دست شما افتد حال آنكه خدا مىخواست با سخنان خويش حق را بر جاى خود نشاند و ريشهء كافران را قطع كند . »

بدين ترتيب درمىيابيم كه عبارت : وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ دلالت بر آن دارد كه انسان به سبب نادانىِ خود ، خطرها را دوست نمىدارد پس اگر خطرى ، حق را دربرگرفت آدمى طبيعتاً اين حق را دوست ندارد . خداوند مىفرمايد : وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ يعنى دوست داريد كه با كاروان بازرگانى

( 1 ) - سورهء انفال ، آيهء 5 . ( 2 ) - سورهء انفال ، آيهء 7 .