احكام نماز (فارسى) — الصفحة ٥٧
حديث شريف :
« كار خود را براى خدا قرار دهيد و آن را براى مردم انجام ندهيد ، زيرا آنچه براى خدا بوده است ، براى خدا است ، و آنچه براى مردم بوده است ، به پيشگاه خداوند صعود نمىكند . »
5 - زراره مىگويد :
سألت أبا جعفر عليه السلام عن الرجل يعمل الشيء من الخير فيراه إنسان فيسرّه ذلك ، قال : « لا بأس ، ما من أحد إلّاوهو يحبّ أن يظهر له في الناس الخير ، إذا لم يكن صنع ذلك لذلك » « 1 » .
از امام باقر عليه السلام سؤال كردم دربارهء شخصى كه كار خيرى انجام مىدهد وانسانى اورا مىبيند پس او از اين امر خوشحال مىشود آيا اين ريا است ؟ فرمود : « اشكال ندارد ، زيرا هيچ كسى نيست مگر اينكه دوست دارد بين مردم به خير وخوبى معرفى شود ، اما به شرطى كه او آن كار را بخاطر آن ( يعنى شهرت‌طلبى و در ميان مردم مطرح شدن ) ، انجام نداده باشد . »
6 - راوى مىگويد :
قلت لأبي عبداللَّه عليه السلام : الرجل يدخل فيالصلاة فيجود صلاته ويحسنها
، رجاء أن يستجر بعض من يراه إلى هواه ، قال : « ليس هذا من الرياء » « 2 » .
به امام صادق عليه السلام عرض كردم كه شخصى وارد نماز مىشود پس نمازش را خوب ونيكو انجام مىدهد به اميد اينكه كسانى كه اورا مىبينند ، جذب او وطرفدار آيين او شوند . فرمود :
« اين ريا نيست . »
7 - امام صادق عليه السلام فرمود :
( 1 ) - وسائل الشيعة ، ج 1 ، ابواب مقدّمة العبادات ، باب 15 ، حديث 1 . ( 2 ) - همان ، باب 16 ، ص 56 ، حديث 3 .