احكام نماز (فارسى) — الصفحة ١٥٩

تفصيل احكام :

11 - آيه 21 از سوره انشقاق .

بهتر اين است كه در هرآيه‌اى كه امر به سجده شده است سجده كند چنان كه امام سجاد عليه السلام طبق روايت امام باقر عليه السلام چنين مىكرد .

دوم - در آيات سجده واجب ، سجده بر كسى واجب است كه آن آيات را مىخواند يا به آن گوش فرا مىدهد واستماع مىكند « 1 » اما كسى كه صرفاً مىشنود بنابر احتياط مستحب سجده كند .

وجوب سجده ، وجوب فورى است . پس بايد فوراً به انجام آن اقدام نمايد و تأخير جايز نيست ، و اگر كسى آن را فراموش كند ، هروقت كه به يادش آمد ، بجا آورد .

سوم - سجده ، چه واجب ( در موارد وجوب ) يامستحب ( در موارد استحباب ) ، بر كسى كه آيه سجده را مىنويسد يا آن را در ذهن خود تصور مىكند يا نوشتهء آن را مىبيند يا آن را به خاطرش خطور مىدهد ، بدون اين كه آن را تلفظ كند ، لازم نيست .

چهارم - در سجدهء قرآن ، نيت لازم است زيرا نيّت انگيزهء اصلى عمل است ، ونيز لازم است صورت سجده ، آن گونه كه در سجدهء نماز گفته شد ، بجا آورده شود .

احوط اين است كه :

- پيشانى را بر چيزى بگذارد كه سجده برآن صحيح است .

- مكان سجده مباح باشد .

- محل سجدهء پيشانى بيش از چهار انگشت بالاتر از مكان

( 1 ) - استماع يا گوش فرادادن آن است كه با قصد گوش دهد ، اما سماع ياشنيدن آن است كه صدا به‌گوش انسان برسد بدون قصد گوش دادن .