احكام نماز (فارسى) — الصفحة ١٤٤

حديث شريف :

عن الرجل يصلّي على الرطبة النابتة ، فقال : « إذا ألصق جبهته بالأرض فلا بأس » .

وعن الحشيش النابت الثيّل وهو يصيب أرضاً جدداً

؟ قال : « لا بأس » « 1 » .

دربارهء كسى كه برروى علف روئيده در زمين نماز مىخواند . امام فرمود :

« اگر پيشانى را برزمين بچسباند ، اشكال ندارد » .

و همچنين پرسيد دربارهء نماز برروى گياهان خشك روى زمين و بر روى چمن در حالى كه به زمين خشك و بى گياه دسترسى دارد ؟ امام عليه السلام فرمود : « اشكال ندارد . »

9 - عبدالرحمن بن ابى عبداللَّه مىگويد :

سألت أبا عبداللَّه عليه السلام عن الرجل يسجد وعليه العمامة لا يصيب وجهه الأرض

؟ قال : « لا يجزيه ذلك حتّى تصل جبهته إلى الأرض » « 2 » .

از امام صادق عليه السلام پرسيدم كه كسى سجده مىكند و بر سر عمامه دارد وپيشانىاش به زمين نمىرسد . فرمود : « كفايت نمىكند تا اينكه پيشانىاش به زمين برسد . »

10 - به امام رضا عليه السلام گفته شد :

الرجل يصلّي على سرير من ساج ويسجد على الساج

؟ قال : « نعم » « 3 » .

شخصى برروى تختى كه از چوب ساج ساخته شده نماز مىگزارد و بر ساج سجده مىكند ؟

فرمود : « بلى ، درست است . »

11 - معاوية بن عمار مىگويد :

كان لأبي عبداللَّه الصادق عليه السلام خريطة ديباج صفراء فيها تربة أبي عبداللَّه

( 1 ) - وسائل الشيعة ، ج 3 ، كتاب الصلاة ، ابواب مايسجد عليه ، باب 13 ، ص 604 ، حديث 1 . ( 2 ) - همان ، باب 14 ، ص 605 ، حديث 1 . ( 3 ) - همان ، باب 15 ، حديث 3 .