احكام نماز (فارسى) — الصفحة ١٣٥

دوم - واجبات سجده :

و نمازش صحيح است ان شاء اللَّه ، و همچنين است در حالت سهو اگر قبل از سربرداشتن ازسجده متوجه شود اما اگر بعد از سربرداشتن از سجده متوجه شود ، چيزى براو نيست .

اگر ذكر را دراثناى سربلند كردن يابعد از آن بگويد ، برخى از فقها گفته‌اند : نماز باطل است ولى حكم به بطلان مشكل است و احوط اين است كه به جهت عمل به رأى مشهور ، نماز را بعد از اتمام ، اعاده كند .

4 - سربرداشتن از سجده و نشستن و آرام شدن بدن قبل از خم شدن براى سجدهء دوم .

5 - بنابر احوط مساجد سبعه يااعضاى هفتگانه بايد در محلهاى خود استقرار پيدا كند و تا ذكر را تمام نكرده ، اين اعضا را از زمين بلند نكند . پس اگر در اثناى ذكر يكى از اين اعضا را عمداً يا سهواً بلند كرد ، بنابر احتياط ، اعادهء ذكر ، واجب و نماز - ان شاء اللَّه - صحيح است . اما در غير حال ذكر ، برداشتن يا گذاشتن اين اعضا - به استثناى پيشانى - از روى عمد يا سهو اشكال ندارد اما پيشانى را بنابر احوط در طول مدت سجده نبايد از زمين بردارد .

6 - لازم است كه جاى سجده يكسان باشد ، پس نبايد محل پيشانى از محل زانوى نماز گزار بيش از چهار انگشت بسته ( در حدود 8 سانتىمتر ) ، بالاتر ياپايين‌تر باشد ، و بنابر احوط اين حالت بين ساير اعضاى سجده مخصوصاً بين آنها ودوزانو نيز مراعات شود .

اما شيب داشتن موضع سجده در صورتى كه خيلى زياد نباشد به گونه‌اى كه نماز گزار را از حالت سجود خارج كند اشكال ندارد ،