احكام نماز (فارسى) — الصفحة ١٣٢
حديث شريف :
و در حالى كه ايستاده يادش بيايد . فرمود : « تا زمانى كه ركوع نكرده ، هروقت يادش آمد سجده كند ، اما اگر ركوع كرده باشد به نمازش ادامه دهد و بعد از نماز ، آن سجده را قضا كند و سهوى براو نيست . »
17 - عبدالرحمن بن ابى عبداللَّه مىگويد : به امام صادق عليه السلام عرض كردم : كسى سر از سجده برداشته و قبل از اينكه كاملًا بنشيند شك كرده كه آيا سجده كرده است يانه ؟ فرمود :
« يسجد » .
« سجده كند . »
گفتم : مردى از سجده بلند شده و قبل از اينكه كاماً بايستد ، شك كرده كه آيا سجده كرده است يانه ؟ فرمود :
« يسجد » « 1 » .
« سجده كند . »
18 - اسحاق بن عمار مىگويد :
قلت له ( الإمام الصادق عليه السلام ) : رجل بين عينيه قرحة لا يستطيع أن يسجد . قال : « يسجد ما بين طرف شعره ، فإن لم يقدر سجد على حاجبه الأيمن ، فإن لم يقدر فعلى حاجبه الأيسر ، فإن لم يقدر فعلى ذقنه » .
قلت : على ذقنه
؟ قال : « نعم ، أما تقرأ كتاب اللَّه عزّ وجلّ : (
يَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ سُجَّداً ) » « 2 » .
به امام صادق عليه السلام عرض كردم كه كسى بين دوچشمش زخم است و نمى تواند سجده كند .
فرمود : « ميان موهايش سجده كند ، و اگر نمىتواند ، روىابروى راست
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 4 ، كتاب الصلاة ، ابواب السجود ، باب 15 ، ص 972 ، حديث 6 . ( 2 ) - همان ، باب 12 ، ص 966 ، حديث 3 .