احكام نماز (فارسى) — الصفحة ١٢٣

قرآن كريم :

خواهد آمد زيرا نماز مركب از دو بعد است : شكل ومحتوا . شكل وهيئت نماز ، همين سه يعنى « قيام و ركوع و سجود » است ومحتواى آن هم ذكر خدا و طلب فضل ورضوان او .

سجده ميعادگاه بشر براى سخن گفتن باخدا از طريق تسبيح وستايش اوست ، زيرا هنگاميكه ما خدارا تسبيح مىكنيم ، اين در پرتو قدرت وقوت او وهمهء نعمتهايى است كه موجب حمد وستايش او است . پس تسبيح هم باحمد وستايش خداوند است .

4 - ( فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُن مِّنَ السَّاجِدِينَ ) « 1 » .

« به جهت ستايش پروردگار خود ، او را تسبيح كن و از سجده كنندگان باش . »

از اين جمله مبارك الهام مىگيريم كه سجدهء براى خدا ، انسان را درزمرهء فرشتگان وهمهء صالحانى كه خدا را سجده مىكنند قرار مىدهد . وشايد هم اين جمله ، امر به سجده در نماز جماعت باشد كه هم اهميت سجده وهم اهميت جماعت وسجدهء دسته جمعى را بيان مىكند .

اما حقيقت سجده چيست ؟

سجده ، افتادن به زمين است براى تعظيم خداوند وسپس تسبيح وتنزيه او وستايش او و گريه و خشوع وزارى والتماس به درگاه او .

قرآن سجده كامل را باشرايط و ذكرهاى آن به تفصيل براى ما بيان كرده است :

5 - ( قُلْ آمِنُوا بِهِ أَوْ لَا تُؤْمِنُوا إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِن قَبْلِهِ إِذَا يُتْلَى عَلَيْهِمْ

( 1 ) - سورهء حجر ، آيهء 98 .