آفاق نيايش (تفسير دعاى سحر) (فارسى) — الصفحة ٨١
شرح عرفانى
امام حسين عليه السلام اين عارف حقيقى ، كه محبت خدا در دلش ريخته شده و وجودش عشق به خداست و دل او مالامال از محبت خداست ، در دعاى عرفه مىگويد :
« كَيْفَ يُسْتَدَلُّ عَلَيْكَ بِما هُوَ فى وُجُودِه مُفتَقِرٌ الَيْكَ ؛
اى خدا ! من چگونه از عالم هستى پى به تو ببرم ؟ »
عالم هستى وابستهء به توست چيزى كه وابسته به توست چطور مىتوانم به وسيلهء او پى به تو ببرم ؟
« ايَكونُ لِغَيْرِكَ مِنَ الظُّهورِ مالَيْسَ لَكَ حَتَّى يَكُونَ هُوَ الْمُظْهِرُ لَكَ ؟ ؛
اى خدا ! چيزى كه نورانيت و ظهورش به واسطهء توست چگونه مىتوانم به واسطهء او پى به تو ببرم ؟ »
« مَتى غِبْتَ حَتَّى تَحْتاجَ الى دَليلٍ ؛
اى خدا ! كى پنهان بودى تا برايت دليل بياورم . »
« عَمِيَتْ عَيْنٌ لاتَراك ؛ « 1 »
كور باد آن چشمى كه تو را نبيند . »
پس از ذات مقدس خدا ، صفات جمال و كمال او « كلمه » و « كلمهء تامه » است ، زيرا هم صفات جلال و هم صفات جمال ، همگى بروجود مقدس خدا دلالت مىكنند .
شرح عرفانى
شرح عرفانى
كسى كه به درخانهء خدا مىرود اگر متنبّه و هوشيار باشد ، متوجه ذات مقدس و نيز صفات جمال و جلال كه مىشود مىگويد :
« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ مِنْ كَلِماتِكَ بِاتَمِّها ؛
خدايا ! به در خانه تو آمده‌ام توجهم به كلمات تو است و تو را به اتَمّ كلماتت - يعنى ذات مقدس - قسم مىدهم . »
( 1 ) . بحارالأنوار ، ج 64 ، ص 142 ، ( باب 4 - فطرةاللَّه سبحانه وصبغته ، فيكلام سيدالشهدا فيدعاعرفه ) ، ذيل‌ح 7 .