آفاق نيايش (تفسير دعاى سحر) (فارسى) — الصفحة ٦٨
استدعاى الهى
- چه كسى را هدايت مىكند ؟
- كسى را كه از او راضى باشد .
- به چه چيزى او را هدايت مىكند ؟
- به راه‌هاى سلامتى .
« وَ يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُلُماتِ الَى النُّورِ » ؛ « 1 » از ظلمت‌ها او را بيرون مىكشد و او را به نور مىبرد .
روشن است كه به اذن خدا ، نور هدايت و نور معرفت در دل انسان ريخته مىشد :
« و يَهْديهِمْ الى صِراطٍ مُسْتَقيم » ؛ « 2 »
به راه راست هدايتش مىكند .
انسانى كه بر صراط مستقيم است ديگر كج نمىرود و افراط و تفريط ندارد . او هم چنان راه خود را مىپيمايد تا به مطلوب و مقصود برسد . مقصود ، همان راه مستقيم است كه به آن رسيده است .
استدعاى الهى
استدعاى الهى
در وقت خواندن اين جمله ، از خدا نور ، هدايت و معرفت بخواهيد . معرفتى كه كاربرد داشته باشد بايد خدا بدهد ، برهان نمىتواند بدهد . اين هم وقتى پيدا مىشود كه انسان در معرض قرار گيرد ؛ يعنى خود را در معرض قرار بدهد . هر چه رابطه با خدا بيشتر باشد ، اين هدايت ، معرفت و نور بيشتر است .
در اثر ياد و اطاعت خدا و در معرضِ نفحات الهى قرار گرفتن ، آدمى به جايى مىرسد كه عالم ملكوت را مىبيند ، و آن را تسخير مىكند .
( 1 ) . مائده ، آيه 16 . ( 2 ) . همان .