آفاق نيايش (تفسير دعاى سحر) (فارسى) — الصفحة ٤٤

سير و سلوك ؛ شرايط و منازل آن

سيرتش جمال پيدا كرده ، به مقام تحليه رسيده است ، از اين رو مىتواند در معرض رحمت خدا واقع شود ، بدين سبب به او مىگويند :

« انّ لِرَبِّكُمْ فى ايّامِ دَهْرِكُمْ نَفَحاتٍ الا فَتَعَرَّضُوا لَها ؛ « 1 »

براى خداوند در روزهايى از عمر شما نفحه‌ها و جذبه‌هايى است ، بكوشيد كه در معرض اين جذبه‌هاى حق واقع بشويد . »

در اين آرايش معنوى انسان بايد از نظر افكار ، اقوال و كردار خود را متزين كند ، و در نيت و گفتار و افعالى كه از او سر مىزند ، زيبايى يابد و الّا به جاى جمال ، قباحت‌ها مىآيد . براى همين است كه در روز قيامت بدمنظره خواهد بود ، زيرا گفتار ، كردار و نيّات ، ما در مَلَكاتِ انسان ، اثر مىگذارد ، و ملكات نيز در هُويّت آدمى مؤثر است .

هم‌چنين انسان بايد از نظر ظاهر هم متزّين ، متجمّل و نظيف باشد . نظافت از شعارهاى اسلام است . اگر شخصى از نظر سيرت ، صورت ، نيّت و نيز گفتار و كردار متجمّل شد ، در واقع براى سير و سلوك مهيا شده است .

پس از تخليه و تحليه است كه نوبت به « تجليه » مىرسد ؛ يعنى تجلّىِ حضرت حق برسالك .

( 1 ) . بحارالأنوار ، ج 68 ، ص 221 ، ( باب 66 - الاقتصاد في العبادة و . . . ) ، ذيل ح 30 .