آفاق نيايش (تفسير دعاى سحر) (فارسى) — الصفحة ٢١٣

لطف ديگر دعاى سحر

دعا با « اى خدا » شروع مىشود و با « فاجبنى يا الله » پايان مىپذيرد .

خوشا به حال كسى كه در دل او صفات جمال و جلال خدا حكومت داشته باشد و بر زبان و دلش لفظ « يا الله ! يا الله ! يا الله ! » باشد . كسى كه كلمهء « يا الله » بر دل او حكومت داشته باشد توجه و تلطف خدا را مىبيند ، لذا مىگويد :

« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِما تُجيبُنى بِه حين اسْئَلُكَ ؛

خدايا ! متوجه لطف توام ، خدايا ! تَوجهت را مىبينم ، خدايا ! مىبينم كه دست عنايتِ تو بالاى سر من است . تو را به تَوجهت قسم مىدهم . خدايا ! كارى كن كه من هميشه مورد توجه و عنايت تو باشم . »

ديگر انسان به جايى مىرسد كه مىگويد :

نيست بر لوح دلم جز الف قامت دوست * چه كنم حرف دگر ياد نداد استادم « 1 »

انسان دراين حال ، توجه حق را مىبيند و از ترس جهنم و يا به طمع بهشت ، عبادت نمىكند ، بلكه عبادت مىكند چون عبد است و او مولاست .

امام صادق عليه السلام مىفرمايند :

« قَوْمٌ عَبَدُوا اللَّهَ عَزّوَجَلَّ خَوْفاً فَتِلْكَ عِبادَةُ الْعَبيدِ ؛

گروهى خدا را به سبب ترس ( آتش ) عبادت مىكنند اين عبادت عبيد ، ( غلام زر خريد ) است . »

« قَوْمٌ عَبَدُوا اللَّهَ تَبارَكَ و تَعالى طَلَباً لِلثَّوابِ فَتِلْكَ عِبادَةُ الاجَراءِ ؛

دسته‌اى خدا را عبادت مىكنند تا به بهشت رسند . عبادت آن‌ها نظير عبادت كارگران است كه براى پول كار مىكنند . »

( 1 ) . حافظ ، ديوان اشعار ، غزليات ، شماره 317 .