آفاق نيايش (تفسير دعاى سحر) (فارسى) — الصفحة ٢٠٠

تذكر اخلاقى

مولايى جز خدا نمىبيند :

« اللَّهُ وَلِىُّ الَّذينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُم مِنَ الظُّلُماتِ الَى النُّورِ » ؛ « 1 » خداوند ، سرور كسانى است كه ايمان آورده‌اند ، آنان را از تاريكىها به سوى روشنايى به در مىبرد .

« وَالَّذينَ كَفَروا اوْلِيائُهُمُ الطّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النّورِ الَى الظُّلُماتِ » ؛ « 2 » و كسانى كه كفر ورزيده‌اند سرورانشان طاغوت‌اند كه آنان را از روشنايى به سوى تاريكىها به در مىبرد .

آرى ، اگر حكومت خدا نباشد طاغوت‌ها ، تخيل‌ها ، وسوسه‌ها ، اضطراب خاطرها ، نگرانىهاو غم و غصه‌ها بر دل حكومت دارد و انسان از نور به ظلمت كشيده مىشود .

اگر كسى بخواهد به مقصود برسد و سكينه و وقار بر دل او حكومت داشته باشد بايد در سير و سلوك ، خود را به مقام لقاى قرآن برساند . اگر به اين مقام رسيد قرآن مىفرمايد :

« الا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ . » « 3 » ديگر آن وقت سكينه و وقار دارد و نگرانىها و غم و غصه‌ها از دلش رخت بر مىبندد و هيچ چيز جز خدا نمىتواند مقصود و مطلوب او باشد . اگر در اين دنيا اطمينان مىخواهى ، اگر مىخواهى به مقصود برسى ، بايد راه مشكل را بپيمايى ؛ خارها و مشكل‌هاى زيادى بر سر اين راه است اما چاره‌اى جز پيمودن نيست ، هم‌چنان كه خداى متعال مىگويد :

« الا انَّ اوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاهُمْ يَحْزَنونَ . » « 4 »

( 1 ) . بقره ، آيه 257 . ( 2 ) . بقره ، آيه 257 . ( 3 ) . رعد ، آيه 28 . ( 4 ) . يونس ، آيه 62 .