آفاق نيايش (تفسير دعاى سحر) (فارسى) — الصفحة ١٧٤
شرح عرفانى
مىگويد :
« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ مِنْ عُلُوِّكَ بِا عْلاهُ ؛
خدايا ! به درخانه‌ات آمده‌ام ، نظرم به رفعت توست . به اعلاترين رفعت‌هاى تو و به ذات مقدست كه ارفع همهء رفعت‌هاست تو را قسم مىدهم . »
عارف وقتى منغمر در عالم وحدت شود و درك كند كه صفات عين ذات خداست ، مىگويد :
« وَ كُلُّ عُلُوِّكَ عالٍ اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِعُلُوِّكَ كُلِّه ؛
خدايا ! همهء رفعت‌هايت عالى و عين ذات توست . اى خدا ! به درخانه‌ات آمده‌ام ، و تو را به همهء رفعت‌هايت قسم مىدهم ؛ يعنى تو را به ذات مقدست كه رفيع است قسم مىدهم . »
عارف اگر به عالم وجود توجه كند ، و عالم وجود را باكثرت ببيند ، و علوّ پروردگار عالم را به حسب فعل ، و به واسطهء فيض مقدس و واسطهء فيضش مشاهده كند ، در اين نظر مىگويد :
« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ مِنْ عُلُوِّكَ بِا عْلاهُ ؛
خدايا ! به درخانه‌ات آمده‌ام ، نظرم به رفعت توست . در عالم وجود ، تو را به اعلاترين رفعت‌هايت ؛ يعنى پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله قسم مىدهم . »
عارف وقتى به وحدت فعل و وحدت فيض توجه كند ، مىگويد :
« وَ كُلُّ عُلُوِّكَ عالٍ اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِعُلُوِّكَ كُلِّه ؛
خدايا ! علوّ و رفعت تو در عالم هستى عالى است . اى خدا ! به درخانه‌ات آمده‌ام ، و تو را به علوت در اين عالم هستى قسم مىدهم . »