آفاق نيايش (تفسير دعاى سحر) (فارسى) — الصفحة ١٧٣
شرح عرفانى
اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ مِنْ عُلُوِّكَ بِا عْلاهُ
وَ كُلُّ عُلُوِّكَ عالٍ ؛
اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِعُلُوِّكَ كُلِّه .
تفسير ادبى
تفسير ادبى
« علوّ » به معناى « رفعت » است پروردگار عالم را « علىّ » مىگويند ، چون رفعتش از همه چيز بيش‌تر است و هيچ وصف كننده‌اى نمىتواند او را وصف بكند . كلمهء « علّو » و مشتقات آن در قرآن شريف ، قريب پنجاه بار دربارهء خدا استعمال شده است .
يكى از اسماء پروردگار عالم « علىّ » است . روايتى از حضرت رضا عليه السلام است كه در آن ، اولين اسمى كه پروردگار عالم براى خود انتخاب كرد ، صفتِ « علىّ » است :
« اوَّلُ ما اخْتارَ ( لِنَفْسِهِ ) ، الْعَلِىُّ الْعَظيمُ . » « 1 »
شرح عرفانى
شرح عرفانى
عارف ، يعنى كسى كه به درخانهء خدا مىرود ، وقتى درك كند كه پروردگار عالم به حسب ذات و اسما و صفات ، علوّ و رفعت دارد ، و يكى از اسماى او على است ،
( 1 ) . كافى ، ج 1 ، ص 113 ، ( باب حدوث الأسماء ) ، ح 2 .