آفاق نيايش (تفسير دعاى سحر) (فارسى) — الصفحة ١٦٦

شرح عرفانى

قرآن مىفرمايد :

« قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ تُؤتِى الْمُلْكَ مَن تَشاءُ » ؛ « 1 » بگو ، پروردگارا ! تويى كه فرمان فرمايى ، هر آن كس را كه خواهى فرمان‌روايى بخشى .

در روز قيامت هم خدا خطاب مىكند :

« لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلّهِ الْواحِدِ الْقَهّارِ » ؛ « 2 » در اين روز تصرف حقيقى از آن كيست ؟ براى خداوندِ واحد و قهّار .

در اين روز امر و نهى دست كيست ؟ دست خدايى كه شريك ندارد ، و بر ماسوى اللَّه غلبه دارد .

در اين جمله مراد از « ملك » ربوبيت تشريعى است ، زيرا همانطور كه قبلًا گفته شد ، جملهء

« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ مِنْ سُلْطانِكَ بِادْوَمِه »

مربوط به تصرف و ربوبيت تكوينى بود .

« فخر » به معناى مباهات است . انسان به چيز خوبى كه در او باشد مىبالد و مباهات مىكند .

ملك پروردگار عالم به نسبت عالم ملك ، فاخر و به نسبت عالم ملكوت ، افخر است .

شرح عرفانى

شرح عرفانى

عارف وقتى به ربوبيت تشريعى خدا توجه كند و ببيند كه پروردگار عالم در عالم ملك و ملكوت تصرف تشريعى دارد ، مىگويد :

« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ مِنْ مُلْكِكَ بِافْخَره ؛

خدايا ! به درخانه‌ات آمده‌ام ، توجّهم به ربوبيت تشريعى توست ، توجهم به اين است كه تو بر ماسوى اللّه حاكم هستى ، و تو را به مفتخرترين آن ملك‌ها قسم مىدهم ؛ يعنى تو را به آن تسلطى كه در عالم ملكوت دارى قسم مىدهم . »

( 1 ) . آل عمران ، آيه 26 . ( 2 ) . غافر ، آيه 16 .